Gloger, 1903: Województwo Ruskie składało się z pięciu
ziem: 1)
Lwowskiej z powiatem
Żydaczowskim, 2) Przemyskiej, 3) Sanockiej, 4) Halickiej i 5) Chełmskiej.
Dwie ziemie ostatnie, to jest Halicka i Chełmska, rządziły się osobno, nadto
ziemia Chełmska oddzielona była całkowicie od województwa Ruskiego przez
województwo Bełzkie. Mówiąc zatem o granicach, należy oddzielnie uważać
pierwsze cztery ziemie jako województwo Ruskie, które w roku 1772 weszło w
skład Galicyi i Lodomeryi, a oddzielnie opisać granice ziemi Chełmskiej,
która innym ulegała losom po rozbiorze. Województwo Ruskie graniczyło na
północ z województwem
Lubelskiem,
Bełzkiem i Wołyńskiem, na wschód z województwem Podolskiem i Wołoszczyzną,
gdzie znaczną część granicy między Karpatami i Dniestrem stanowiła rzeka
Czeremosz. Granicę południowo-wschodnią z Węgrami stanowił łańcuch Karpat,
zwany tu Beskidem wysokim lub Bieszczadami, ścianę zaś wschodnią stanowiły
dwa województwa:
Sandomierskie,
od Sanu do rzeki Jasiolki,
Krakowskie, oddzielone od województwa Ruskiego rzeką Jasiołką na
podgórzu karpackiem.
Ziemia Chełmska
stanowiła anklawę, czyli oddzielną przynależność województwa
Ruskiego, będąc zupełnie od niego przegrodzoną
[korekta: stykały się mniej więcej wzdłuż linii Tereszpol-Ciotusza,
ten błąd został powielony w wielu opracowaniach] przez województwo Bełzkie. Graniczyła ona na północ z województwem Brzesko-litewskiem,
a część tej granicy na lewym brzegu Bugu stanowiła rzeczka Włodawka.
Na wschód, przechodząc daleko za prawy brzeg Bugu, graniczyła z
Wołyniem. W części tej zabużnej leżał Opalin, Lubomla, Maciejów i
najdalej, bo na samym krańcu północo-wschodnim ziemi, położone Ratno
i Datyn. Południową jej granicę stanowiło województwo Bełskie, a
zachodnią Lubelskie, Bug przecinał ziemię Chełmską na dwie nierówne
części. Ziemia Chełmska składała
się z dwóch powiatów: chełmskiego i krasnostawskiego, ze znaczącymi
miastami: Chełmem, Krasnymstawem i Zamościem. Po pewnych zmianach do
Ziemi Chełmskiej włączono włość hrubieszowską i kryłowską, które
odtąd stanowiły enklawę tej Ziemi w województwie bełskim. Również
prywatny powiat szczebrzeski zaliczany był do ziemi chełmskiej. mapa
województwa ruskiego I RP wraz z Ziemią Chełmską
|
K A T A L O G
286 + 57

|
Ziemia Sanocka województwa
ruskiego - w jej
skład wchodziły: część późniejszego powiatu rzeszowskiego,
powiat sanocki, brzozowski, leski oraz część powiatów
krośnieńskiego i turczańskiego (dziś na Ukrainie >>)
|

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 


 |
Powiat Rzeszów
(część należąca do Ziemi Sanockiej d. woj. ruskiego)
zobacz na mapie google >>
(31 + 1)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): Jana N. zobaczyć można na Placu
Farnym, we wnęce rzeszowskiej fary na zewnętrznej ścianie
XV-wiecznego prezbiterium. Jan jest kamienny, z naiwną twarzą.
Po remoncie fary zmieniło się wygląd figury - na pozbawionej już
niepotrzebnych tynków ceglanej ścianie ładnie prezentuje się
odświeżona jasna rzeźba (nad: TRojek)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów, ): kamienna osiemnastowieczna
figura Jana N. stała od lat na rzeszowskim Staromieściu, przy
kościele. Niedawno (2007) rzeźbę odnowiono i przeniesiono na
ul. Podwisłocze (róg Kopisto), niedaleko rzeki, mostu i zamku. Nie zrealizowano więc planu, aby ustawić Jana
na drugim brzegu, na Podpromiu, gdzie specjalnie zasadzono cisy.
Jan był już wielokrotnie przenoszony. W XVIII wieku stał przy
moście zwodzonym prowadzącym do zamku, tam gdzie dziś kończy się
ulica Kraszewskiego. Potem został przeniesiona na róg ulicy Unii
Lubelskiej i Dąbrowskiego. Tablica na cokole głosiła:
|
ŚW.
JAN NEPOMUCEN UR. 1348 - 1393 PATRON MOSTÓW -
GROBLI PRZEPRAW RZECZNYCH I DOBREJ SŁAWY FIGURA
TA ZOSTAŁA POSTAWIONA Z POCZĄTKU XVII W. PRZY GROBLI
W POŁUDNIOWO- WSCHODNIEJ CZĘŚCI MIASTA RZESZOWA PRZY
UL. PODZAMCZE - OBECNIE DĄBROWSKIEGO - SKĄD USUNIĘTO
JĄ W ROKU 1969 I PORZUCONO NA CMENTARZU W
STAROMIEŚCIU. NA TYM MIEJSCU POSTAWIONO JĄ 13 VIII
1981 ŚW. JANIE MIEJ PIECZĘ NAD NASZYM MIASTEM |
Czy teraz dopisano tekst o nowej
przeprowadzce? Niestety Jan zarasta różnymi banerami
reklamowymi, ostatnio dodano mu do towarzystwa koszmarny
reklamę w kształcie bicykla
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): przy ulicy Sokoła, w kościele
bernardynów Wniebowzięcia NNMP, w ołtarzu św. Józefa, odnaleźć
można późnobarokowy obraz Jana N. przedstawionego w przyklęku w
scenie adoracji krzyża. Obok aniołek z palcem na ustach, na
stole Księga, a w lewej części obrazu widoczny jest tajemniczy
symbol kuli ziemskiej, globusa lub astrolabium sferycznego.
Występuje on na przykład na obrazach z mazowiekiego
Czerwińska
i
Łomży,
Czudca (sandomierskie >>), Ostrożanów
(podlaskie >>),
Nowego Wiśnicza
(krakowskie >>),
Siedlec (lubelskie >>) oraz w figurach ze
Szczuczyna czy Tarnowskich Gór
(Górny Śląsk >>) i Bensheim w
Niemczech (>>)
-
-/¿
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): w pijarskim kościele św.
Krzyża jedna z południowych kaplic pochodząca z I połowy XVIII
wieku (być może nawet z początku tego wieku) nosiła wezwanie
Jana N. Kaplica ta połączona była z sąsiednimi tworząc amfiladę.
Wszystkie przestały istnieć już w końcu wieku XVIII (uwaga: należy
sprawdzić na miejscu, czy pozostały jakiekolwiek elementy
dawnego wyposażenia kaplicy) (nad: H.Jakóbczak)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): w tutejszym Muzeum
Etnograficznym przechowywana jest drewniana figura Jana N. o
lekkim kontrapoście i wysokim birecie, z resztkami polichromii,
pochodząca z
Wielopola-Sośnic (gm. Wielopole Skrzyńskie, pow.
Ropczyce-Sędziszów), XIX wiek
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): w tutejszym Muzeum
Etnograficznym przechowywana jest drewniana polichromowana
figura Jana N. z Rzeszowa, z fioletowa stułą i bez prawej dłoni,
XIX wiek (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
): w tutejszym Muzeum
Etnograficznym przechowywany jest olejny obraz nepomucki o
cechach ludowych, pochodzący z Głogowa (Małopolskiego?), z I
połowy XIX wieku (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
):
w Muzeum Diecezjalnym przy ulicy Zamkowej 4 eksponowana jest
barokowa drewniana polichromowana figura Jana N. przedstawiona w
przyklęku na chmurce. Na szyi befka i krzyż maltański, goła
głowa, brak krzyża (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
):
w Muzeum Diecezjalnym eksponowana jest drewniana polichromowana
figura Jana N. pochodząca ze
Sławęcina (gm. Skołyszyn, pow. Jasło,
krakowskie >>).
Uszkodzone dłonie, brak krzyża, wielkie migdałowe oczy. XVIII
wiek (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
):
w Muzeum Diecezjalnym eksponowana jest drewniana polichromowana
(odcienie brązu) figura Jana N. pochodząca - tak jak wyżej
opisana - ze
Sławęcina (gm. Skołyszyn, pow. Jasło,
krakowskie >>). Kontrapost, brak krzyża, uszkodzony dół. XIX
wiek (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
):
w Muzeum Diecezjalnym eksponowana jest kolejna (!) drewniana
złocona figura Jana N. pochodząca ze
Sławęcina (gm. Skołyszyn, pow. Jasło,
krakowskie >>). Kontrapost, brak krzyża, złote szaty ze
srebrnym wykończeniem, biret. XIX wiek (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów (gm. i pow. Rzeszów,
):
w Muzeum Diecezjalnym eksponowana jest drewniana polichromowana
figura Jana N. z nieznanej lokalizacji. Kontrapost, w rękach
wtórny cienki krzyż, biret (nad: M.Muryn)
-
Rzeszów-Słocina (gm. i pow. Rzeszów,
): przy ulicy Słocińskiej stoi
trzypiętrowa kapliczka z figurą Jana N. w górnej wnęce,
pochodząca z roku 1860 i z
leżącej nad Wisłokiem dawnej wsi Drabinianki (dziś dzielnicy
Rzeszowa), gdzie znajdowała się przeprawa promowa, a postawiona
jako dziękczynienie za uwłaszczenia chłopów. Drewniana figura ma
około 80 cm, a zakupiona została przez fundatora, Wojciecha
Mikułę, na odpuście w Leżajsku. Kapliczka stała w miejscu, gdzie
dziś znajduje się spółdzielnia mieszkaniowa i dąb, sadzony
również przez Wojciecha Mikułę. Kapliczkę przeniesiono w
roku 1975 przed nowy dom potomków fundatorów, rodzinę Złamańców,
w związku z budową na miejscu dawnej wsi blokowiska Nowe Miasto
(nad: H.Jakóbczak <- mariten.blog.onet.pl)
-
Rzeszów-Pobitno (gm. i pow. Rzeszów,
): przy ul. Polnej 8
(skrzyżowanie z Morgową), od roku 1880 stoi kamienna figura Jana
Nepomucena z utrąconym krzyżem, biretem i długą stułą. Bardzo
ładnie prezentuje się przy południowym słońcu, jest
polichromowana - choć farba złazi płatami (nad: H.G.)
-
Rzeszów-Przybyszówka (gm. i pow. Rzeszów,
): przy ul.
Dębickiej, przy schodach kościoła św. Mikołaja, stoi kamienna
polichromowana figura Jana N. w czerwonej mozetcie. XIX wiek,
lekki kontrapost
-
Rzeszów-Przybyszówka (gm. i pow. Rzeszów,
):
przy ul. Dębickiej, w starym kościele św. Mikołaja, w
zwieńczeniu lewego ołtarza bocznego poświęconego świętej
Barbarze znajduje się owalny obraz Jana N. z palcem przy ustach.
Drewniany ołtarz pochodzi z nieistniejącego krakowskiego
kościoła świętego Szczepana, jednak wizerunek Jana Nepomucena
został dodany już po przeniesieniu, podobno w roku 1929 (nad:
H.Jakóbczak)
-
Rzeszów-Budziwój / Tyczyn (gm. i pow. Rzeszów,
): przy ul. Orkana, na granicy Tyczyna i Budziwoja (dziś dzielnicy Rzeszowa)
stoi murowana i pobielona kapliczka św. Jana Nepomucena z
początków XIX wieku, wzniesiona jako wotum za przekazanie
mieszkańcom drogi dworskiej Budziwoj-Tyczyn. Wewnątrz drewniana
ludowa figura Jana N., polichromowana
-
Tyczyn (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów,
):
przy ulicy
Grunwaldzka 15, koło strugi i niedaleko pałacu Wodzickich stoi kapliczka Jana N., murowana, wzniesiona w 1872 roku na miejscu
poprzedniej z 1768 roku, którą fundował hr. Wodzicki i ks.
Leopold Olcyngier. Ponoć drewniana polichromowana figura o
wyraźnie oddanych detalach powstała jako fundacja tyczynianina w
podzięce za szczęśliwy powrót z Ameryki w roku 1918 - być może
jednak dotyczy to nowej kapliczki, bo rzeźba sprawia wrażenie
starszej
-
Hermanowa (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów): przy drodze i przy
szkole, w otoczeniu starych lip, stoi murowana kapliczka św.
Jana Nepomucena z połowy XIX wieku z drewnianą polichromowaną
figurą Jana N. Peleryna Jana robi nieco batmańskie wrażenie
-
Hermanowa (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów): jest tu ponoć druga
figura Jana Nepomucena (źródło: "Tyczyn - dziedzictwo kulturowe.
635 lat Tyczyna")
-
Borek Stary (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów,
): w sanktuarium
maryjnym w Borku Starym jest barokowy ołtarz św. Jacka Odrowąża.
W zwieńczeniu maleńki drewniany polichromowany Jan N. z palmą
męczeńska w ręce (nad: M.K.)
-
Borek Stary (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów): jest tu też ponoć
figura Jana Nepomucena (źródło: "Tyczyn - dziedzictwo kulturowe.
635 lat Tyczyna". Uwaga: należy sprawdzić w terenie!)
-
Kielnarowa (gm. Tyczyn, pow. Rzeszów): przy domu nr 64,
niedaleko kościoła i przystanku PKS jest murowana kapliczka, w
której znajduje się piękna drewniana polichromowana figura Jana
Nepomucena z palmą w ręku i z komżą skręcona wiatrem mistycznym.
I połowa XIX wieku (źródło: "Tyczyn - dziedzictwo kulturowe. 635
lat Tyczyna")
-
Boguchwała (gm. Boguchwała, pow. Rzeszów): piękna kamienna
polichromowana figura Jana N. z XVIII wieku. Stoi ona przy
ogrodzeniu kościoła i posiadłości należącej niegdyś do
rodziny Lubomirskich, a następnie Skrzyńskich (nad: M.K.). Tej
zapewne figury dotyczy przekaz, że kiedy w II połowie XIX wieku
usunięto ją na strych jako starą i zniszczoną, w obejściu
rozmnożyły się węże. Plaga ustała, kiedy za radą księdza rzeźbę
odnowiono i ustawiono ponownie
-
Boguchwała (gm. Boguchwała, pow. Rzeszów,
): ludowa figura Jana N. przy
drodze do Lutoryża (nad: M.K.)
-
Lutoryż (gm. Boguchwała, pow. Rzeszów,
): kamienna figura Jana N. na
cokole z herbem Ślepowron fundatora, którym był prawdopodobnie
Paweł Starzyński (nad: L.J.,
zobacz kartę
obiektu). Jest to piękna piaskowcowa rzeźba, w której sposób
obróbki kamienia przypomina mi trochę barokową szkołę lwowską -
głębokie, geometryzujące cięcia, duże płaszczyzny. Na cokole
data 1774 (4 - odwrócona o 90 stopni ósemka). Cokół figury to
zjawisko samo w sobie
-
Lutoryż (gm. Boguchwała, pow. Rzeszów): murowana kapliczka,
na cokole której malowany ludowy wizerunek Jana N. (nad: M.K.)
-
Łąka (gm. Trzebowisko, pow. Rzeszów): Nepomuk znajduje się w
pobliżu dawnego dworu - Domu Opieki Społecznej Sióstr
Opatrzności Bożej, tuż przy stawach. W latach 1801 - 1819
właścicielem pałacu i Łąki był Ignacy Morski - z pochodzenia
Czech. W majątku łąckim zatrudniał rodaków. To oni w początkach
XX wieku postawili w pobliżu stawów kamienną surową w wyrazie
figurę Jana (nad: M.K.)
-
Palikówka (gm. Krasne, pow. Rzeszów): skromna murowana
kapliczka z oszklona wnęka, w niej drewniana figurka JN, XX wiek
-
Chmielnik (gm. Chmielnik, pow. Rzeszów): przy drodze do
Rzeszowa kamienny, półtorametrowy Nepomuk pomalowany na biel i
czerń, w kontrapoście i z krzyżem, w manierze barokowej
-
Świlcza (gm. Świlcza, pow. Rzeszów): koło remizy stoi piękna
kamienna barokowa figura Jana N. Na cokole data 1798. Kolory:
czerń, biel, cielisty i brąz. Lewy kontrapost, krzyż, biret.
Jest to jeden z grupy podobnych obiektów, powstałych
najprawdopodobniej w jednym warsztacie w latach 1743-98 wieku,
rozsianych wzdłuż traktu Rzeszów-Kraków (Świlcza, Trzciana,
Dąbrowa, Będziemyśl, Sędziszów), wiązanych z fundacjami
Potockich
-
Bzianka (gm. Świlcza, pow. Rzeszów): obok szkoły podstawowej kamienny barokowy Jan
N. z 1743 roku, 7 lat po "powodzi wieków", która nawiedziła
Rzeszowszczyznę. Rzeszowski kronikarz pijarski zanotował "nastąpiło oberwanie chmury, lało z nieba jak z cebra prze 46
dni" (nad: K.A.S.)
zobacz obiekty z
części powiatu leżącej w
dawnym woj. sandomierskim (>>) |








|
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
  |
Powiat Sanok
(25 + 3)
zobacz na mapie google >>
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): w murowanej bielonej, pokrytej dachówką kapliczce na placu św. Jana
przed zamkiem jest figura Jana N.
Nie widać jej dokładnie zza oszklonego okna z czerwonymi
szprosami, którym
zabezpieczono półokrągłą wydłużona wnękę. Jest to drewniana
polichromowana XIX-wieczna figura, dosyć statyczna, w birecie, z
krzyżem, zapewne nieoryginalnym
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): Nepomuk z
Nowej Wsi Czudeckiej (Pogórze), który niegdyś stał przy drodze Czudec-Strzyżów, a dziś rezyduje w
skansenie w Sanoku
(>>), ul. Rybickiego 3.
Według innego informatora figura w Sanoku jest kopią Nepomuka z
Krajnej k. Birczy z XIX wieku (II połowa). Jan ten doczekał się nawet swoich
portretów olejnych
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): drugi Nepomuk w tymże skansenie
przy ul. Rybickiego 3
znajduje się w bocznym ołtarzu poświęconym JN. cerkwi św. Onufrego przeniesionej tam z Rosolina.
Jest to spory obraz przedstawiający Jana w aureoli, z aniołkami
u stóp. XVIII wiek
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): trzeci Nepomuk w tymże skansenie
przy ul. Rybickiego 3 wisi na ścianie w pokoju gospodyni w
budynku plebani rzymsko-katolickiej z Ropy
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): w jednym z programów TVPolonia
dostrzegłem piękny duży obraz Jana N. z aniołkami eksponowany w
zbiorach Muzeum Historycznego w Sanoku na sanockim Zamku
sanockim (sygn. MHS/S/5353). Pochodzenie nieznane, XVIII wiek
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): w
tymże programie TVPolonia dostrzegłem też stojącego obok
drugiego Jana N., tym razem jest to nieznanego pochodzenia drewniana rzeźba, barokowa z
XVIII wieku, ze śladami polichromii, w kontrapoście, z
uszkodzoną lewą dłonią i głowicą krzyża. Zbiory Muzeum
Historycznego w Sanoku na sanockim Zamku sanockim (sygn. MHS/S/2536)
-
Sanok (gm. i pow. Sanok, ): w kościele Przemienienia
Pańskiego, w bocznym ołtarzu, jest drewniana polichromowana
figura Jana N.
ze stułą, z początku XX wieku.
Dosyć statyczna, układ rąk wskazuje, że niegdyś Jan dzierżył krzyż
(nad: Bajarka) (nad: Bajarka, uzup. J.P.)
-
Mrzygłód (gm. i pow. Sanok): murowana bielona kapliczka z
krępą kamienną polichromowaną ludową figurą Jana N. - dostrzegłem ją w albumie "Błękitny
San" ze zdjęciami Adama Krzywki. Obiekt gruntownie wyremontowany w roku 2009, malowniczy, a rzeźba mimo odnowienia zachowała patynę i urok
-
Mrzygłód (gm. i pow. Sanok): murowana dwukondygnacyjna kapliczka z
dwuspadowym zielonym daszkiem. W dolnej wnęce pomalowana na
szaro figurka Jana N. w pięciogwiaździstej aureoli (nad:
Pietrosul)
-
Pisarowce (gm. i pow. Sanok): duża kamienna figura,
polichromowana, ustawiona przy drodze do Sanoka
-
Niebieszczany (gm. i pow. Sanok): w Niebieszczanach Jan N. mieszka w kapliczce pomalowanej na niebiesko.
Jest to ładna polichromowana drewniana rzeźba, być może
uszkodzona w dolnej części (co trudno stwierdzić z powodu
oszklenia wnęki). Kapliczka słupowa z dwuspadowym daszkiem (nad: W.P.)
-
Międzybrodzie (gm. i pow. Sanok, ): współczesna drewniana
płaskorzeźba przedstawiająca Jana. N. umieszczona w
dwukondygnacyjnej, przedwojennej kapliczce (nad: W.P.)
-
-
Srogów (gm. i pow. Sanok): w niszy nad wejściem XIX-wiecznej kaplicy
umieszczono współczesną figurkę Jana N. w stylu ludowo-cepeliowskim,
drewnianą i polichromowaną. Ostatnie doniesienia (kwiecień 2013)
są jeszcze bardziej pesymistyczne - w niszy nie ma już Jana N.,
zastąpiła go figurka Chrystusa (uwaga: ustalić losy figurki Jana
N.)
-
Raczkowa (gm. i pow. Sanok, ):
XIX-wieczna drewniana polichromowana ludowa rzeźba Jana N. w oszklonej wnęce nad wejściem
do murowanej otynkowanej kapliczki domkowej z XIX wieku (nad: Pietrosul)
-
Falejówka (gm. i pow. Sanok):
drewniana polichromowana rzeźba Jana N. z roku 1828 w nowej szklano-metalowej
kapliczce, wystawionej na miejscu starszej, XIX-wiecznej. Całość
przypomina nieco budkę telefoniczną (nad: Pietrosul)
-
Kostarowce (gm. i pow. Sanok, ):
na cmentarzu kamienna rzeźba Jana N. z początku XX wieku,
wykonana przez kamieniarzy ze Starego Brusa. Grubociosana, o zwężającej sie ku górze sylwetce,
nieco podobna do obiektu z Bażanówki (zobacz niżej). Niestety
Jan ma utrąconą głowę (nad: Pietrosul)
-
Bukowsko (gm. Bukowsko, pow. Sanok): przy drodze stoi murowana bielona kapliczka, a w niej
za szklaną szybką ludowy, ubrany
na niebiesko, najprawdopodobniej drewniany Jan N., w
dobrym stanie (nad: Bajarka)
-
Bukowsko (gm. Bukowsko, pow. Sanok, ): w kościele
Podwyższenia Krzyża Św. przechowywana jest rokokowa puszka z
końca XVIII wieku. Na pokrywie przedstawienie m.in. św. Jana
Nepomucena (nad: Pietrosul)
-
Wola Sękowa (gm. Bukowsko, pow. Sanok): w siedzibie
Uniwersytetu Ludowego Rzemiosła Artystycznego przechowuje się
współczesną drewnianą rzeźbę Jana N., zapewne autorstwa któregoś
ze współpracujących z Uniwersytetem artystów. Jan jest ładny,
smutny i wysmukły (uwaga: nie wiadomo, czy Nepomuk jest tam na
stałe, czy tylko czasowo) (nad: W.P.)
-
Nowotaniec (gm. Bukowsko, pow. Sanok, ): w kościele
św. Mikołaja, na zasuwie ołtarza św. Anny znajduje się malowany
wizerunek Jana
N. z XX wieku (nad: Pietrosul)
-
Tarnawa Górna (gm. Zagórz, pow. Sanok, : przy odejściu polnej drogi do Czaszyna XVIII-wieczna kapliczka św. Jana Nepomucena
z nowszą drewnianą polichromowana figurą Jana N. Krzyż, stuła, palec
przy ustach, ostro cięte szaty
-
¿
Czaszyn (gm. Zagórz, pow. Sanok): niedawno wyremontowana
barokowa XVIII-wieczna kapliczka przydrożna, arkadowa,
ogzymsowana i zwieńczona spiczastym daszkiem, z nowszą figurą
podobną do Jana N. Jest strój kanonika z biretem, jednak poważne
wątpliwości co do identyfikacji nasuwa brak zarostu, układ rąk,
w które wtórnie wetknięto krzyż oraz sandały - szczegół w Polsce
niespotykany.
Czyżby był to inny święty przerobiony na JN? Kapliczka
pierwotnie zapewne była nepomucka...
-
Bażanówka (gm. Zarszyn, pow. Sanok, ):
przy drodze na Długie, niedaleko mostu, stoi kamienna
polichromowana figurka Jana N. na cokole, pochodząca z roku 1855.
Grubociosana, o zwężającej sie ku górze sylwetce
-
Tyrawa Wołoska (gm. Tyrawa Wołoska, pow. Sanok, ):
we wnęce na fasadzie kościoła św. Mikołaja umieszczono
późnobarokową białą
rzeźbę Jana N. (nad: Pietrosul)
-
Tyrawa Wołoska (gm. Tyrawa Wołoska, pow. Sanok, ):
w kościele św. Mikołaja obraz z Janem N. z II połowy XVIII wieku (nad: Pietrosul)
(uwaga: sprawdzić na miejscu)
-
Tyrawa Wołoska (gm. Tyrawa Wołoska, pow. Sanok): murowana
bielona kapliczka z czterospadowym daszkiem. Wewnątrz, w
oszklonej wnęce nowa drewniana figura Jana N., która zastąpiła
starszą, w pięciogwiaździstej aureoli (nad: Pietrosul)
-
-/¿
Tyrawa Wołoska (gm. Tyrawa Wołoska, pow. Sanok):
stara drewniana figura Jana N. pochodząca z kapliczki (zobacz
wyżej). Data na podstawie wskazuje na rok 1868 jako moment
wykonania. Nie są znane jej losy po usunięciu z jej pierwotnego
miejsca (nad: Pietrosul) (uwaga: ustalić aktualne miejsce
przechowywania)
-
Nieznana podkarpacka miejscowość: kamienny Jan N. w aureoli na
sporym prostopadłościennym cokole dostrzeżony w albumie "Pejzaż
Frasobliwy' A. Różyckiego i P. Szczegłówa (uwaga: należy podjąć
próbę identyfikacji na podstawie porównania z innymi obiektami z
katalogu)
|




















 |
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 |
Powiat Brzozów (18 + 2)
zobacz na mapie google >>
-
Brzozów (gm. i pow. Brzozów, ): murowana kapliczka z
dwuspadowym daszkiem wykończonym gzymsikiem kostkowym, a w
ciasnej półokrągłej wnęce drewniana polichromowana
figura Jana N.
, której cechę szczególną stanowi bosa stopa! Styl
rzeźby jest ludowy, raczej naiwny
-
Stara Wieś (gm. i pow. Brzozów, ): okrągła murowana kapliczka
fundacji Jana Jaszczura z 1810 roku; wewnątrz w oszklonej wnęce
drewniana polichromowana figura Jana N. (nad: W.K.) Widziałem ją 13
października 2006 - jest w bardzo dobrym stanie
-
Stara Wieś (gm. i pow. Brzozów, ):
we wnęce fasady zachodniej kościoła ustawiono ładną kamienna
figurę Jana N, z krzyżem w rękach
(nad: Pietrosul)
-
Zmiennica (gm. i pow. Brzozów, ):
w parku dworu Zarębów i Czerwińskich, w pobliżu stawu usytuowana
jest drewniana kapliczka z początku XIX wieku. Wewnątrz znajduje
się rzeźba św. Jana Nepomucena
-
Turze Pole (pow. Brzozów, gm. i pow. Brzozów): kapliczka
św. Jana Nepomucena znajduje się po lewej stronie szosy
Rymanów-Brzozów, tuż przed kościołem. Jest to kapliczka domkowa,
murowana, tynkowana, malowana na biało, pokryta czterospadowym,
blaszanym daszkiem. W ścianie frontowej ma przeszklone
drzwiczki, za którymi znajduje się drewniana, polichromowana
figura Nepomucena. Jest to nieco rzadziej spotykane
przedstawienie Jana - święty, w geście
tajemnicy, trzyma palec na ustach, w drugiej ręce trzyma krzyż (nad: I.M.)
-
Grabownica Starzeńska (pow. Brzozów, gm. i pow. Brzozów, ):
w kościele św. Mikołaja Biskupa i św. Józefa, w transepcie,
znajduje się lewy boczny ołtarzyk o charakterze barokowym,
pochodzący z pierwszej połowy XIX wieku, w zwieńczeniu którego
jest owalny barokowy obraz świętego Jana Nepomucena z XVIII wieku.
Jan N. z krzyżem i palmą w dłoniach stoi na tle krajobrazu z
rzeką (nad: H.Jakóbczak)
-
Grabownica Starzeńska
(pow. Brzozów, gm. i pow. Brzozów):
w murowanej bielonej kapliczce drewniana ludowa rzeźba Jana N. z XIX wieku
(nad: Pietrosul) (uwaga: stan aktualny wymaga sprawdzenia na
miejscu!)
-
Haczów (gm. Haczów, pow. Brzozów): współczesna kapliczka
Jana N.
Wielokrotnie wieś nawiedzały powodzie. Zapisy tych faktów
uwiecznione są na belkach słynnego drewnianego kościoła. Można
je odczytać pod sobotami (nad: M.K.)
-
Haczów (gm. Haczów, pow. Brzozów, ):
krzyż przydrożny z XIX wieku z kapliczką, w której XIX-wieczna
ludowa rzeźba św. Jan Nepomucena (nad: Pietrosul) (uwaga:
stan aktualny wymaga sprawdzenia na miejscu!)
-
Jabłonica Polska (gm. Haczów, pow. Brzozów, ): kapliczka św. Jana Nepomucena znajduje się przy trasie Domaradz-Dukla.
Wykonana z cegły, tynkowana, z licznymi ubytkami tynku, pomalowana na biało. We wnęce kapliczki stoi ładny Nepomucen, o ludowym charakterze.
Rzeźba wykonana jest z drewna, z licznymi śladami pęknięć. Nepomucen pomalowany jest w kolorach białym i czarnym, adoruje krzyż, ma wokół głowy aureolę przyozdobioną sztucznymi kwiatami. Jan smętnym wzrokiem wpatruje się w niebo. Kapliczka pokryta jest drewnianym, ładnie wykończonym, dwuspadowym daszkiem, na którego froncie widnieje obrazek z Chrystusem
(nad: I.M.)
-
Jasienica Rosielna (gm. Jasienica Rosielna, pow. Brzozów, ):
wizerunek Jana N. na feretronie stojącym w kruchcie kościoła
Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny (nad: H. Jakóbczak)
-
Jasienica Rosielna (gm. Jasienica Rosielna, pow. Brzozów):
kapliczka z XIX wieku, murowana, pobielona, czworoboczna, o
trzech kondygnacjach rozdzielonych gzymsami. W dolnej wnęce
ludowa rzeźba św. Jana Nepomucena z XIX wieku (nad: Pietrosul) (uwaga:
stan aktualny wymaga sprawdzenia na miejscu!)
-
Blizne (gm. Jasienica Rosielna, pow. Brzozów): przy
drewnianym kościele Wszystkich Świętych w Bliznem stoi kilka murowanych kaplic, a w
jednej z nich figura Jana N. Jest to ładna barokowo-ludowa
rzeźba, wygięta w lekkim kontrapoście i dzierżąca zbyt
duży, zapewne młodszy od niej krucyfiks. Ładnie oddano palce
dłoni i szaty figury (nad: A.K. -> H. Jakóbczak)
-
Blizne (gm. Jasienica Rosielna, pow. Brzozów):
we wnętrzu kościoła Wszystkich Świętych, w górnej kondygnacji bocznego ołtarza
znajduje się barokowy w wyrazie obraz, na którym przedstawiono
postać Jana N. w dosyć nietypowym ujęcia: Jan z głową opartą na ręku
pisze lub wskazuje coś w otwartej księdze swą palmą męczeńską, a
księga ta oparta jest na czaszce. O jego tożsamości świadczy
pięć gwiazd dookoła głowy (nad: H. Jakóbczak)
-
- Krzemienna (gm. Dydnia, pow. Brzozów):
w tej wsi ulokowanej przy stawach w dolinie Sanu, przed dworem
Bobczyńskich, jest murowana pobielona kapliczka ponepomucka z
figurką Chrystusa na miejscu XIX-wiecznej ludowej rzeźby św.
Jana Nepomucena (nad: Pietrosul)
-
Jabłonka
(gm. Dydnia, pow. Brzozów): w murowanej bielonej kapliczce z
dwuspadowym daszkiem, w dolnej wnęce rezyduje ciekawa drewniana
polichromowana ludowa rzeźba Jana N. Nietypowe ujęcie stóp i
palmy w dłoniach (nad: Pietrosul)
-
Witryłów
(gm. Dydnia, pow. Brzozów): jest tu nietypowa murowana z łamanego
kamienia kapliczka w formie fasady kościelnej z
dwoma wieżami, z XIX wieku. We wnęce lewej wieżyczki drewniana
polichromowana ludowa rzeźba Jana N. (nad: Pietrosul)
Obiekty blisko
granicy z dawnym województwem
sandomierskim (>>)
-
-
Domaradz (gm.
Domaradz, pow. Brzozów,
):
na brzegu Stopnicy stała niegdyś murowana kapliczka z roku 1838,
zrujnowana i mogąca w każdej chwili runąć do rzeki. Wewnątrz
była drewniana barokowo-ludowa figura Jana N. z XIX
wieku. Napis fundacyjny głosi: "1838 / FUNDATOR / JEDRZEI STEC, I
ANNA ŻONA" (uwaga: sprawdzić Domaradz-Zawodzie). W roku 2008 obiekt
został poddany odbudowie, a figura wymieniona (zobacz niżej).
Nie są znane losy starej figury
-
Domaradz (gm.
Domaradz, pow. Brzozów,
):
na brzegu Stopnicy postawiono, na miejscu starej (zobacz wyżej),
nową kapliczkę i umieszczono w niej nową drewnianą Remontem
zajmował się pracownik interwencyjny gminy Domaradz Stanisław
Marczak w 2008 roku, a figurę św. Jana Nepomucena wyrzeźbił
Stefan Rogoz, ludowy rzeźbiarz z Domaradza. Pozostał tylko stary
napis "1838 / FUNDATOR / JEDRZEI STEC, I
ANNA ŻONA" (nad: Pietrosul)
-
Wesoła
(gm. Nozdrzec, pow. Brzozów,
): murowana kapliczka z początku
XIX wieku, pomalowana aktualnie na pastelowe kolory, z
czterospadowym blaszanym daszkiem. W otwartej arkadowo górnej kondygnacji
drewniana polichromowana ludowa rzeźba św. Jan Nepomucena
z XIX wieku (nad: Pietrosul)
|









 |

 
 
 

 |
Powiat Lesko (6 + 1)
zobacz na mapie google >>
-
Lesko (gm. i pow. Lesko): kamienna polichromowana figura Jana N. przy drodze na Cisną, nad Sanem. Toczyły się tu ciężkie walki podczas I wojny
i ten
Jan znalazł się w pamiętnikach żołnierskich. Ma na szyi nieco
zwichrowaną stułę. początek XX wieku (nad: Bajarka)
-
Myczków (gm. Solina, pow. Lesko): w pobliżu hotelu, na
skrzyżowaniu drogi do Polańczyka, figurka Jana N. w drewnianej kapliczce
słupkowej, XIX/XX wiek
-
Myczków (gm. Solina, pow. Lesko):
św. Jan Nepomucen na ludowym obrazie eksponowanym w Gminnym
Muzeum Kultury Bojków (nad: J.T.)
-
Myczków (gm. Solina, pow. Lesko, ): w kościele
Najświętszego Serca Pana Jezusa, z lewej strony bocznego
neogotyckiego ołtarza, jest drewniana polichromowana figura Jana N.
ze stułą, trzymająca krzyż i palmę. Kościół, a więc zapewne
również figurę, fundował w roku 1913 Jan Nepomucen Zatorski, właściciel Myczkowa
(nad: Bajarka)
-
-
Polańczyk (gm. Solina, pow. Lesko, ):
stoi tu wymurowana z kamieni w końcu XVIII wieku (lub po roku
1848, na pamiątkę zniesienia pańszczyzny) kapliczka z namiotowym
daszkiem, niegdyś z figurą Jana N. wewnątrz. Według Rocznika
Oddziału Bieszczadzkiego TOnZ z 2000 roku (A. Sałapata) możliwe
jest, że rzeźbę wykonał rosyjski żołnierz na pamiątkę zwycięstwa
nad Austriakami w roku 1915. Kapliczka ta to najstarszy obiekt
budowlany w Polańczyku (nad: P. Bielawski)
-
Górzanka (gm. Solina, pow. Lesko, ): współczesna rzeźba Jana
N. w drewnie, umieszczona we współczesnej kapliczce kamiennej
(nad: W.P.)
-
Stefkowa (gm. Olszanica, pow. Lesko, ):
figura św. Jan Nepomucena na murowanej kolumnie. Według
tabliczki przyczepionej do postumentu obiekt wyremontowany przez
mieszkańców wsi w roku 2012. Wtedy też zyskał polichromię (nad: J.T.)
|



 |















 |
Powiat Krosno (24 + 2)
(część w granicach Ziemi Sanockiej d. woj. ruskiego)
zobacz na mapie google >>
zobacz pozostałe obiekty z tej okolicy, należące niegdyś do województwa krakowskiego (>>) oraz do województwa sandomierskiego (>>)
-
Krosno (gm. i pow. Krosno, ): w farze przy ulicy Piłsudskiego
jest kaplica św. Jana Nepomucena z polichromią z I ćwierci XVIII
wieku. W kartuszach rozpoznać daje się sceny Kazania, Spowiedzi
Królowej i herby
-
Krosno (gm. i pow. Krosno, ): w tej samej kaplicy JN w farze przy ulicy Piłsudskiego
jest też obraz Jana N. z I ćwierci XVIII wieku. W połowie tego
stulecia określano go jako cudowny, ubrany był w srebrną
sukienkę
-
Krosno (gm. i pow. Krosno, ): przy ulicy Piłsudskiego 16, w
Muzeum Podkarpackim, które ulokowało się w dawnym pałacu biskupim, odnaleźć
można drewnianą polichromowaną figurę Jana N z połowy XVIII
wieku. Uszkodzona, bez dłoni i atrybutów (nad: MCh)
-
Krosno (gm. i pow. Krosno, ): sporych rozmiarów kamienna figura Jana N.
stoi na ogrodzeniu przed fasadą kościoła Podwyższenia Krzyża
Świętego, należącego do zakonu kapucynów (nad: H.Jakóbczak)
-
Iwonicz (gm. Iwonicz, pow. Krosno, ): koło kościoła Wszystkich
Świętych i w sąsiedztwie stawów i rzeczki, na cokole, lekko przekrzywiona stoi kamienna figura Jana N. z
lat 1885-1895, dłuta Józefa Aszklara, urodzonego w Lubatowej,
zamieszkałego w Iwoniczu a później Haczowie (nad: L.J., zobacz
kartę obiektu)
-
Rymanów (gm. Rymanów, pow. Krosno): kamienny Nepomuk z
palcem na ustach (nad: W.K)
-
Rymanów (gm. Rymanów, pow. Krosno): kapliczka św. Jana
Nepomucena na "Murach" z 1790 roku. Inskrypcja nawiązuje do
podwójnego patronatu Jana nad dobrą sławą i dobrą śmiercią
"Święty Janie uproś nam / uszanowanie / w krzyżu boleściach
konanie" (uwaga: sprawdzić czy nie jest tożsama z
powyższą; istnieje też możliwość że informacja o napisie dotyczy
kolejnej trzeciej figury)
-
Rymanów-Zmysłówka (gm. Rymanów, pow. Krosno): kapliczka z
figurką św. Jana Nepomucena z 1825 roku
-
Klimkówka (gm. Rymanów, pow. Krosno, ): nieco powyżej
kościółka Znalezienia Krzyża Świętego, w bliskości potoku
zwanego Kościółkowa Woda lub Klimkówka, na kamiennym, dwukondygnacyjnym
postumencie stoi kamienna figura Jana N., bardzo ludowa (nad: L.J.,
zobacz kartę obiektu).
Rzeźba była bardzo uszkodzona, miała utrąconą głowę, lecz po
2007 roku ta wróciła na swe miejsce - nie wiem tylko czy jest
oryginalna, czy jest to kopia. Miejsce to było celem masowych pielgrzymek chorych, którzy
obmywali się w cudownym źródełku (dziś wyschniętym). Podobnie
jak inna rzeźba z tej miejscowości (zobacz niżej) jest to obiekt
bardzo ascetyczny i pierwotny. Obie figury są unikalne w swym
rodzaju i przypominają pogańskie świątki (uwaga: tablica
informacyjna przy kościele podaje, że na terenie parafii są już
tylko dwa Nepomuki, dwa inne przeniesiono do muzeów. należy
sprawdzić w terenie)
-
Klimkówka (gm. Rymanów, pow. Krosno): murowana kapliczka
słupowa, w jej wnęce polichromowana figura Jana N. z dużym
równoramiennym krzyżem na piersi
-
Klimkówka (gm. Rymanów, pow. Krosno, ): przy ul. Zdrojowej na
kamiennej kolumnie z kapitelem stoi kamienna figura św. Jana
Nepomucena. Podobnie jak inna rzeźba z tej miejscowości (zobacz
wyżej) jest to obiekt bardzo dziki i ekspresyjny w swej
ascetycznej pierwotności. Obie figury są unikalne w swym rodzaju
i przypominają pogańskie świątki (nad: Pietrosul)
-
Posada Górna (gm. Rymanów, pow. Krosno, 49.556816° N,
21.854639° E): murowana kapliczka
z wnęką, w niej drewniana ludowa figurka Jana N.
-
Ladzin (gm. Rymanów, pow. Krosno, ): przy ulicy Rzeszowskiej, obok domu numer 55, po
prawej stronie drogi prowadzącej do Rymanowa stoi kamienna polichromowana
figura Jana N. z masywnym krucyfiksem i uchylonymi ustami.
Ciekawa pozycja - aby osiągnąć efekt kontrapostu rzeźbiarz
zaopatrzył Jana w klockowaty schodek pod prawą stopą. Rokieta
spięta równoramiennym krzyżem wiszącym na szyi (nad: W.P.)
-
Korczyna (gm. Korczyna, pow. Krosno): przy drodze powiatowej nr 1966 Korczyna - Jabłonica
stoi okazała kapliczka św. Jana Nepomucena z roku 1832. Kapliczka ta zbudowana jest z kamienia,
kilka lat temu z zewnątrz i wewnątrz otynkowana i pobielona
wapnem. Figura Jana N. jest wielkości około 1.5 m. W związku z modernizacją drogi planowane
(2011) jest przesunięcie kapliczki za pobocze drogi,
co może stanowić dla niej niebezpieczeństwo (nad: J.St.)
-
Kombornia (gm. Korczyna, pow. Krosno): murowana
kapliczka z drewnianą figurą Jana N.
-
Kombornia (gm. Korczyna, pow. Krosno): w kościele
parafialnym NMP, nad bramką z boku ołtarza głównego jest
rokokowa rzeźba Jana N.
pochodząca ze starego drewnianego kościoła,
poprzednika obecnego (uwaga: są tu ciekawe w formie obeliskowe
relikwiarze, należy sprawdzić czy są tam również relikwie JN)
-
Kombornia (gm. Korczyna, pow. Krosno): w tym samym kościele
NMP, w ołtarzu, jest też obraz Jana N.
w drewnianej sukience z około
1775 roku
-
Milcza (gm. Rymanów, pow. Krosno): kapliczka Jana N. datowana na
lata dwudzieste XIX wieku (nad: M.K.)
-
Krościenko Wyżne (gm. Krościenko Wyżne, pow. Krosno, ):
miejscowość ta była lokalnym ośrodkiem kultu Jana N. W kościele
parafialnym w roku 1744 ufundowano ołtarz nepomucki, a w 1770
powstało aktywne Bractwo Nepomuckie (>>). Organizowane przez
nie uroczystości 16 maja początkowo miały charakter bracki,
potem parafialny. W archiwum zachowała się księga bracka z lat
1869-1914 z nazwiskami 1338 osób z Krościenka, ale również z
Haczowa, Korczyny, Kombornik, Targowisk, Jasienicy, Jabłonicy,
Łężan, Suchodołu i miejsca Piastowego, a nawet Niebylca,
Brzozowa i Żyznowa
-
Krościenko Wyżne (gm. Krościenko Wyżne, pow. Krosno, ):
w pobliżu kościoła kapliczka nepomucka wystawiona staraniem
proboszcza Andrzeja Nowiny-Ujejskiego i zapewne tutejszego Bractwa Nepomuckiego (>>)
(zobacz wyżej). Wieczorami odbywały się tu śpiewy ku czci Jana N.
(uwaga: sprawdzić stan na miejscu)
-
-
Iskrzynia (gm. Krościenko Wyżne, pow. Krosno, ):
nieistniejąca już kaplica świętego Jana Nepomucena z 1750 roku
-
-
Lubatowa (gm.
Iwonicz-Zdrój, pow. Krosno): w
warszawskim Muzeum Etnograficznym (>>),
w stałej ekspozycji na drugim piętrze jest Nepomuk z Lubatowa,
XIX wiek
-
Rogi (gm. Miejsce Piastowe, pow. Krosno): kapliczka o
formach późnobarokowych w pobliżu gospodarstwa agroturystycznego
ze 150- centymetrową postacią św. Jana Nepomucena przeniesioną z dworu. U góry
Chrystus Frasobliwy. Obie rzeźby dłuta J. Skowronka z przełomu
XIX i XX wieku, restaurowane w 2002 roku
-
Targowiska (gm. Miejsce Piastowe, pow. Krosno, ): kamienna figura Jana N. z 1867 roku, na okazałym cokole, w aureoli o pięciu dużych złoconych gwiazdach
-
Targowiska (gm. Miejsce Piastowe, pow. Krosno, ):
w murowanej kapliczce przy ogrodzeniu drewnianego kościoła, obłożonej tłuczonym kamieniem, nowej lub
wybudowanej na wzór starej, znajduje się stara drewniana
polichromowana figura Jana N. W dłoni palma, w drugiej nie ma już
krzyża (nad: B.K.)
-
Szklary / Jaśliska (gm. Dukla, pow. Krosno): około 2 km na
południowy wschód od Szklar
znajduje się kapliczka zwana „U Jana”. Nieznana jest data
powstania budowli ani nie wiadomo z czyjej inicjatywy została
wzniesiona. Franciszek Kotula wysunął hipotezę głoszącą, że
uczynił to pleban jaśliski ks. Marcin Nowakowski, żyjący w XVIII
wieku (dzisiejsze cechy obiektu są charakterystyczne dla pierwszej
połowy XIX wieku). Dawny wygląd kapliczki uległ zmianie. Płaskie
kamienie otynkowano i pobielono, a dach z piaskowcowych płyt
zastąpiono cementowym. Nie ma też starej rzeźby patrona -
spłonęła. Przed
powstaniem kapliczki na tutejszej górze odbywało się palenie
sobótek – obrzęd, który wrósł głęboko w tradycje ludu. Na tej
postawie F. Kotula stwierdził, iż było to miejsce
przedchrześcijańskiego kultu. Od momentu wystawienia kapliczki
obrzędy >> odprawiano ku
czci św. Jana Nepomucena. Z miejscem tym związany był również
zwyczaj oprowadzania bydła dookoła kapliczki, które prowadzono
na sprzedaż z Jaślisk do Rymanowa. Handlujący na targu
sprzedawca zachwalając swój towar informował, że oprowadził
zwierzę wokół figury św. Jana. Miało to być gwarancją, że jest
ono naprawdę dobre
-
Równe (gm. Dukla, pow. Krosno, ): ludowa czarno-biała figura
Jana N. w murowanej kapliczce (nad: L.J.,
zobacz kartę obiektu)
|











 |
|
|
Powiat Jasło (część w granicach Ziemi Sanockiej d. woj. ruskiego)
(1)
zobacz pozostałe obiekty z tej okolicy, należące niegdyś do województwa krakowskiego (>>)
-
Warzyce (gm. i pow. Jasło): w tej miejscowości położonej tuż przy granicy dawnego województwa krakowskiego (>>), przy ulicy Rzeszowskiej 224,
na sporym cokole z wnękami zaopatrzonymi w figury świętych, stoi
kamienna rzeźba Jana N.
|
|
|
Ziemia Przemyska województwa
ruskiego - w jej skład wchodziły powiaty: przemyski,
jarosławski, przeworski oraz powiaty samborski, drohobyski i
stryjski (dziś na Ukrainie >>)
|
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 |
Powiat Przemyśl
zobacz na mapie google >>
(17 + 2)
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ):
w dzielnicy Zasanie kamienna figura Jana N. przy
moście na Sanie, na Placu Konstytucji 3 Maja, obok klasztoru sióstr benedyktynek.
XVIII-wieczny barok. Jan jest sympatyczny, robi wrażenie nieco
zadumanego i zasmuconego. Głęboko cięte szaty, nieco zatarty już
koronkowy wzór komży, krucyfiks. Szczególną zwraca uwagę
kunsztowna kokarda zawiązana na sznurze spinającym rokietę.
Dłonie odtworzone znacznie później, nieco niezgrabnie, lub
zniekształcone przez korozję. Rzeźba wykonaną w słynnej
lwowskiej szkole rzeźbiarskiej
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ): jest tu również
ulica Świętego Jana Nepomucena, a trójkątnym skwerku u jej zbiegu z
ul. Biskupa Jakuba Glazera piękny Jan N. z roku 1908 fundacji
mieszczan przemyskich, kunsztownie odkuty w kamieniu. Na
podstawie informacja o rzeźbiarzu (J. Tracz), osobno o
budowniczym postumentu (Majerski) oraz inskrypcje modlitewno-patriotyczne,
z których jedna wzywa do opieki Jana nad ulica jego imienia i
jej mieszkańcami (nad: Teo P.)
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ): podczas prac remontowych
prowadzonych w 1999 roku w siedzibie budynku PKO przy ul.
Mickiewicza 2 odkryto w fundamentach kamień węgielny z wizerunkiem
św. Jana Nepomucena, pochodzący sprzed 100 lat. Wizerunek
świętego został odnowiony i ponownie umieszczony w dawnym
miejscu wraz z listem
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ):
w archikatedrze, w północnej nawie wisi obraz Jana N. (nad: Teo P.).
Notowano tu dawny kult św. Jana Nepomucena i św. Jana Kantego, a
od roku 1777 działało Bractwo Nepomuckie (>>)
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ):
w katedrze Wniebowzięcia NMP i św. Jana Chrzciciela jest piękny
relikwiarz Jana N. w kształcie Języka otoczonego pięcioma
gwiazdami i wieńcem męczeńskim. Wykonano go w latach 1787-89 i
zawiera także relikwie św. Stanisława i św. Szczepana. Zapewne
opiekowało się nim działające tu od roku 1777
Bractwo Nepomuckie (>>)
(zobacz wyżej)
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ):
przy ulicy Słowackiego, między szpitalem a posesją nr 81, po
lewej stronie, idąc od centrum, stoi murowana kapliczka św. Jana
Nepomucena. Nepomucen stoi za oszklonymi drzwiczkami. Figura
świętego wykonana jest z drewna, polichromowana na kolor czarny
i biały. Wyraźnie widać, że Janowi w okresie późniejszym
dorobiono dłonie, umieszczając je na kanciastych "nadgarstkach"
co wygląda bardzo nienaturalnie (nad: I.M.)
-
Przemyśl (gm. i pow. Przemyśl, ):
w kościele franciszkanów-reformatów pod wezwaniem św. Antoniego,
w prawym ołtarzu bocznym znajduje się silnie przemalowany obraz
z Janem N., z przełomu XIX i XX wieku
-
Krasiczyn (gm. i pow. Przemyśl, ):
w parafii (na plebanii?) przechowuje się piękną dwumetrową
XVIII-wieczną rzeźbę JN wykonaną w piaskowcu w słynnej lwowskiej
szkole rzeźbiarskiej (zobacz też opis figury św. Jana Nepomucena
w Przemyślu koło mostu na Zasaniu - powyżej). Przed II Wojną
Światową stała ona na tzw. Komarze, przy drodze nieopodal
dzisiejszej posesji Majchrowiczów. nieopodal tartaki i browaru
Sapiehów (czyżby fundatorzy?). Zniszczona i zepchnięta do rowu
przez Rosjan podczas ostatniej wojny, przeleżała tam do roku
1973, skąd została przewieziona na plebanię. Wymaga dorobienia
całej głowy, ręki i podstawy. Niestety nie sfinalizowano
zaawansowanych planów remontu figury, a w miejscu ponepomuckim
ustawiono krzyż na kamiennym cokole, a następnie jej kopię
(zobacz poniżej)
-
Krasiczyn (gm. i pow. Przemyśl, ):
na Komarze, na miejscu starej barokowej rzeźby (zobacz powyżej)
od 2005 roku stoi jej kopia wykonana z żywicy przez firmę
Arkadia z Łowiec
-
-
Krasiczyn (gm. i pow. Przemyśl, ):
za zamku była niegdyś figura Jana N.
. Zniszczona podczas najazdu
moskiewskiego w 1726 roku. Według ówczesnego kronikarza
wyglądało to tak: "Wjechali Moskale z Kozakami sławny zamek
krasiczyński złupili, dla zdobycia żelaza mury rozwalili, okna
powybijali, z ołowiu kule lali, drzwi i stoły łupali, wszelką
galanterię popsuwszy w fosy wrzucali, staroświeckie obrazy
wszystkich królów i panów rąbali, a inne zabrane po różnych
wsiach, w Przemyślu sprzedawali. Basztę Papieską zburzyli,
obrazy papieżów zabrali. Rozbiwszy na ostatek kaplicę złupili
ją, srebra to jest: kielichy, monstrancje i ornaty wszystkie
zabrali, obrazy i ołtarze poniszczyli, krzyże połamali, statuę
św. Jana Nepomucena porąbali i w kawałki posiekli i wszystkie
wsie spustoszyli i w niwecz obrócili"
-
Łodzinka Górna (gm. Bircza, pow. Przemyśl, ): w tej
miejscowości niedaleko Posady Rybotyckiej, przy drodze stoi kamienny
Jan, przy którym dzieciaki odśpiewują majówkę na klęczkach.
Zdjęcie nie jest pozowane. Modlące się dziewczynki nie
wiedziały, że są sfotografowane. Figura pochodzi z 1904 roku
(nad: M.K.)
-
Fredropol (gm. Fredropol, pow. Przemyśl): kamienna figura
Jana N. w słupowej kapliczce z cegły, z resztkami tynku i z
gniazdem bocianim na czubku. Teren jest obecnie w rekach
prywatnych i ogrodzony (nad: W.P.)
-
okolice
Kopysna (gm. Fredropol, pow. Przemyśl, ):
kapliczka nepomucka z łamanego kamienia przy drodze do Kopysna
-
Sierakośce (gm. Fredropol, pow. Przemyśl): piękna słupowa przydrożna
kapliczka z kamienną figurą JN z XVIII wieku, pomalowaną na
intensywne kolory. Wrażenie robią oczy i usta postaci oraz
rozwiana rokieta i komża. Cokół, na którym stoi Jan
N., ma przekrój trójkąta równobocznego.
Tuż nad głową świętego przebiegają przewody energetyczne
-
Ruszelczyce (gm. Krzywcza, pow. Przemyśl): piękna kamienna
barokowa figura Jana N.
- dostrzegłem ją w albumie "Błękitny San" ze
zdjęciami Adama Krzywki (uwaga: należy na wszelki wypadek
sprawdzić tożsamość tego świętego)
-
Babice (gm. Krzywcza, pow. Przemyśl, ): w tutejszym kościele
św. Trójcy ufundowanym przez hr. Jerzego Pnińskiego w roku 1791
jest boczny ołtarz przytęczowy, a w jego
szczycie wielokątny obraz z Janem N. z lat 1776-80 (nad:
H.Jakóbczak)
-
¿
Nienadowa (gm. Dubiecko, pow. Przemyśl:
w artykule z "Leksykonu kultury ludowej w Rzeszowskiem"
Krzysztofa Ruszla, Rzeszów 2004, nad: K.I.) widnieje niewyraźna
archiwalna fotografia brogowej kapliczki krytej gontem z
drewnianą figurą Jana N. z XIX wieku, podpisana
nazwą tej miejscowości (uwaga: stan aktualny należy sprawdzić na
miejscu)
-
Buszkowiczki (gm. Żurawica, pow. Przemyśl): na szczycie
pagórka dominującego nad wsią, niedaleko starorzecza Sanu, tuż
za dawnym folwarkiem należącym do Sapiehów, znajduje się
drewniana polichromowana figura Jana N. z I połowy XIX wieku
umieszczona w nowszej w drewnianej kapliczce (nad: H.Jakóbczak)
|
















 |
|
Powiat Jarosław
zobacz na mapie Google >>
(12, w tym 8 na
osobnej stronie >>)
-
Wiązownica (gm.
Wiązownica, pow. Jarosław): kapliczka z drewnianym Nepomukiem przemalowanym na kobietę tak gruntownie, że trudno
dopatrzeć się kanonicznego zarostu Jana. O jego identyfikacji
przesądza nakrycie głowy (nad: W.P.)
-
Radawa (gm.
Wiązownica, pow. Jarosław): jest tu z
XIX-wieczna kapliczka z figurą Jana N. Nadano jej formę ozdobnej
altany dodając ażurowe kraty na dole i nad łukami wieńczącymi
otwory. Dach czterospadowy
-
Surmaczówka (gm.
Wiązownica, pow. Jarosław): tuż nad Lubaczówką, przy moście stoi
drewniana szalowana kapliczka z sygnaturką na dwuspadowym dachu.
W szycie ma oszkloną, zamkniętą półokrągło wnękę, w której
umieszczono ładną, drewnianą polichromowaną figurę Jana N. w stylu
ludowo-barokowym. Na wnęką wycięto okrągły otwór, w którym
wstawiono gwiazdę tworzącą ażur (nad: W.P.)
|
 
 
 
 |






 |
Powiat Przeworsk
(7 + 1)
zobacz na mapie google >>
-
Przeworsk (gm. i pow. Przeworsk, ): przy ul. św. Jana 2
znajduje się piękny Nepomuk
w niszy na fasadzie jednej z kamienic, blisko wejścia do bazyliki bożogrobców
(nad: M.K.) Jest to najwyraźniej ta sama figura, która znalazła
się na okładce "Spotkań z
Zabytkami" z kwietnia 2001, lecz do tamtego zdjęcia wyjęto
ją w jej wnęki. W tym samym numerze, razem z nepomuckim rysunkiem Isi wydrukowano
akwarelę przedstawiającą Jana N. z okolic Przemyśla.
Nieoceniona K.I. wynalazła w archiwach informację dotyczącą
tekstu nabożeństwa do Jana Nepomucena "Obrońca sławy ludzkiej" z
roku 1749. Autor był prepozytem klasztoru bożogrobców w I
połowie XVIII wieku. Dowodzi to żywości kultu JN w tej okolicy w
tych latach. K.I. jest również autorką zdjęć tego Jana umajonego
z okazji Bożego Ciała (2010) przez opiekująca się figurą
właścicielkę pobliskiego sklepu Jarzynka
-
Przeworsk (gm. i pow. Przeworsk, ): w rezydencji książąt
Lubomirskich w Przeworsku (obecnie Muzeum) znajduje się figurka
z XVIII-XIX
wieku, znaleziona nad rzeczką Mleczką. Drewno polichromowane
(nad: Krycha)
-
Nowosielce Przeworskie (gm. i pow. Przeworsk): kapliczka
nepomucka z XVIII w. w sąsiedztwie świątyni, koło stawów (nad: M.K.)
-
Nowosielce Przeworskie (gm. i pow. Przeworsk): obraz z
drewnianego kościoła. Świątynia pochodzi z 1595 roku, zaś
wyposażenie wnętrza jest barokowe i rokokowe. Obraz znajduje się
po prawej stronie ołtarza głównego. W sąsiedztwie świątyni są
stawy, a przy samym kościele stoi kapliczka nepomucka. Czy można
uznać, że to jest Jan ? Krzyż trzyma anioł w górze, u stóp
świętego leży charakterystyczna czapka (nad: M.K.)
-
Świętoniowa (gm. i pow. Przeworsk, ):
murowana kapliczka datowana jest na
pierwszą
połowę XIX wieku. Usytuowana na krzyżowych drogach rozchodzących
się w kierunkach: Gorliczyny, Grzęski i Bud Łańcuckich. Szczyt
daszku zwieńczony jest podwójnym krzyżem patriarchalnym -
symbolem Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu
Jerozolimskiego. Na ich pamiątkę postawiono kapliczkę, niedawno
"wyremontowaną"; obecnie wewnątrz znajduje się w niej wątpliwej
urody figura Serca Jezusa. Zaś w szczycie za szybą i kratą
drewniana figura św. JN z interesującym krucyfiksem o dwóch
poziomych belkach (nad: K.I.)
-
Gać (gm. Gać, pow. Przeworsk): kapliczka ze Św. Janem
Nepomucenem (nad: M.Z.)
-
Sietesz (gm. Kańczuga, pow. Przeworsk,
N49°59'56.70", E22°21'18.41"):
w północnej części wsi, nad stawem dworskim, przy skrzyżowaniu
szosy z Kańczugi do Łańcuta z główną drogą prowadzącą przez wieś
do wsi Siedleczka stoi kapliczka budowana z cegły, lepiona gliną
i bielona, pokryta blachą. Według miejscowej tradycji wybudowana
została około połowy XIX wieku, po zniesieniu pańszczyzny, w
miejscu gdzie dawniej był areszt, w którym właściciel dworu
przetrzymywać miał chłopów. Pierwotnie była to kapliczka typu
domkowego, z otworem wejściowym od frontu, pokryta gontem.
Została poważnie przebudowana: wejście zamurowano, pozostały
otwór przeszklono. Teren wokół kapliczki otoczony został
metalowym płotkiem. Wewnątrz znajduje się drewniana pokryta
farbą figura św. Jana Nepomucena (nad: K.I.)
-
-
Krzeczowice (gm. Kańczuga, pow. Przeworsk, ):
o jednej z tutejszych kapliczek lokalny informator
powiedział K.I., że była tam w środku, ale skradli, figura Jana
"MEPOMUCYNA". Kolejna strata (>>)! (nad: K.I.)
-
?
Rączyna (gm. Kańczuga, pow. Przeworsk): w murowanej domkowej
kapliczce umieszczono drewnianą figurę duchownego. Nie ma
biretu, inne atrybuty przepadły w ciągu wieków, a wetknięty w
dłonie krzyżyk jest wtórny. Na długiej stule i komży wymalowano
ozdoby - wici roślinne i kwiatki, lecz one też są zapewne
młodsze niż sama figura (uwaga: upewnić się co do tożsamości
świętego) (nad: W.P.)
|
 
 
 
 
 
 
 
  |
|
Powiat Łańcut
zobacz na mapie Google >>
(25 + 5)
-
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut): była tu, we wnęce naroża domu
przy ul. Słowackiego, aż do chwili kradzieży (>>) w maju 1993 roku, rzeźba św.
Jan Nepomucena wykonana z pnia drzewa, pomalowana farbą olejną.
Lewa ręka ugięta w łokciu w poprzek tułowia, podtrzymywała dolne
ramię krzyża. Prawa ręka uniesiona, zgięta w łokciu
podtrzymywała krzyż w połowie. Szaty o drobnych pionowych
schematycznie potraktowanych fałdach. Strój kapłański: czarna
sutanna, spod której wystają czubki butów, biała komża oraz
biała stuła, na ramionach czarna pelerynka zawiązana pod szyją,
na głowie czarny biret, długie ciemne włosy. Głowę otaczał nimb
z jaśniejącymi w nim czterema gwiazdami. Dół postaci nadpalony.
Wykonana przed połową XIX wieku, 70 cm. Podczas okupacji
hitlerowskiej, w czasie pacyfikacji miasta i Przedmieścia
(dzielnicy Łańcuta) Niemcy dziwnym trafem nie zabrali mężczyzn
tylko z tego domu. Oczywiście przypisano to zdarzenie
wstawiennictwu św. Jana z wnęki. W podzięce zapalono
świece i nasiąknięta pokostem figurka zapaliła się. Zdołano ją
jednak uratować od całkowitego zniszczenia. Wtedy ją odnowiono i
naprawiono (nad: M.K., oraz materiały OOZP)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut): kopia skradzionej (>>) rzeźby zobacz powyżej) autorstwa artysty rzeźbiarza z
Krynicy stoi na prywatnej posesji pryz ul Słowackiego
(naprzeciwko dawnej lokalizacji) śp. pana Romana Macha, który
po kradzieży postarał się o odtworzenie figury. Nowa rzeźba jest
nieco większa od zabytkowego pierwowzoru, ma ok. 110 cm
wysokości (nad: M.K.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut): kolejny Jan N. stoi w ogrodzie domu
przy ul. Grunwaldzkiej. W drewnianej kapliczce słupowej znajduje
się figurka świętego wysoka na ok. 40 cm, ok. 100-letnia.
Kapliczkę ufundował leśniczy lasów ordynacji łańcuckiej - Julian
Chrzanowski (nad: M.K.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut, ): w farze znajduje się witraż z
ładnym wizerunkiem Jana Nepomucena. Powstał on w pracowni
wiedeńczyka Carla Geylinga i pochodzi z 1898 r., czyli z okresu
ostatniej przebudowy fary (nad: Trojek, uzup.: M.K.)
(o Szklanych Nepomukach -
na osobnej stronie >>)
-
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut, ): w farze znajdował się niegdyś
dzwon z 1908 roku, o średnicy 110 cm, z napisem: Św. Jan
Nepomucen. Parafianie łańcuccy w roku wielkiego jubileuszu
papieża Piusa X,
ufundowany przez parafian, zarekwirowany przez Austriaków w roku
1917 (nad: H.Jakóbczak)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut): piękny kamienny Nepomuk stoi w
w południowej części parku, przy dawnym Domu Zarządu Ogrodów
(obecnie szkoła), od strony ul. Paderewskiego. To kamienna figura (ok. 415 cm wysokości -
całość, sama postać św. Jana - ok. 180 cm), polichromowana, z
ok. połowy XVIII wieku, barokowa, na cokole z płycinami,
zwieńczonym gzymsem i z wizerunkiem Matki Boskiej
Częstochowskiej w podstawie (nad: M.K.)
|

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 |
 |
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut) / Czarna (gm.
Czarna, pow. Ustrzyki Dolne): w zbiorach Muzeum Zamku w Łańcucie
(Dział Sztuki Cerkiewnej, sygn. MZŁ-SZR-398) przechowywany jest
drewniany Nepomuk o wymiarach 66x27 cm, z XIX wieku. Pochodzi z
kapliczki w Czarenj koło Lutowisk. Początkowo
w skansenie (>>) w Sanoku, w 1961 roku przekazany do Łańcuta. Ma
utrącona prawą rękę i nos (nad: J.G.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut) / Żurawica (gm.
Żurawica, pow. Przemyśl): w zbiorach Muzeum Zamku w Łańcucie
(Dział Sztuki Cerkiewnej, sygn. MZŁ-SZR-514) przechowywany jest
drewniany barokowo-ludowy Nepomuk z kapliczki przy dworze w
Żurawicy koło Przemyśla, Wymiary: 125x42 cm, XIX wiek.
Przekazany do Muzeum przez M. Opackiego w 1970 roku (nad: J.G.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut) / Orelec (gm.
Olszanica, pow. Lesko): w zbiorach Muzeum Zamku w Łańcucie
(Dział Sztuki Cerkiewnej, sygn. MZŁ-SZR-494) przechowywany jest
drewniany barokowo-ludowy Nepomuk z z cerkwi w Orelcu. Ciekawie
postrzępiona szata i modna okrągłą bródka. Wymiary:
114x26 cm, XIX wiek. Przekazany do Muzeum w 1967 roku (nad: J.G.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut) / Ujkowice (gm. i pow.
Przemyśl): w zbiorach Muzeum Zamku w Łańcucie
(Dział Sztuki Cerkiewnej, sygn. MZŁ-SZR-2323) od 1964 roku przechowywany jest
drewniany Nepomuk z cerkwi w Ujkowicach. Bardzo ciekawy obiekt,
w którym widać przetworzenie kanonu JN przez prawosławie - Jan
ma kłobuk a nie biret, dziwne szaty i ogólnie przypomina Lorda
Vadera z Gwiezdnych Wojen. Wymiary: 34x8 cm,
początek XX wieku (nad: J.G.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut) / Lubatowa (gm.
Iwonicz, pow. Krosno): w zbiorach Muzeum Zamku w Łańcucie
(Dział Sztuki Cerkiewnej, sygn. MZŁ-SZR-494) przechowywany jest
drewniany barokowo-ludowy Nepomuk pochodzący z Lubatowy. Ciekawie
zarysowane włosy, trochę na modłę egipską. In situ do
14.07.1959, potem w skansenie (>>)
w Sanoku, przekazany do Muzeum w 1961 roku, wypożyczony do skansenu (>>)
w Lublinie (tam nr dep. 5) (nad: J.G.)
-
Łańcut (gm. i pow. Łańcut): w prywatnych zbiorach J.G. od
marca 2007 znajduje się akwarela z lat 1918-20 autorstwa R.
Matterna przedstawiająca Jana z Kowar na Dolnym Śląsku (>>)
-
Albigowa (gm. i pow. Łańcut): obok kościoła parafialnego, u
stóp wzgórza z czterech stron postawiono kamienne figury
świętych - m. in. figurę Jana Nepomucena z palcem na ustach (nad: M.K.)
-
Handzlówka (gm. i pow. Łańcut):
w centrum miejscowości pięknie rozlokowanej po obu stronach
rzeczki Husówki (dopływ Mleczki), w miejscu rozebranego w 1908 roku
kościoła, obok remizy OSP znajduje się murowana neogotycka
kapliczka Nepomucena, a w niej drewniana barokowo-ludowa figura
Jana N. z palmą i krzyżem (nad: M.K.)
-
Kosina (gm.
i pow. Łańcut): kapliczka na cmentarzu, w niej figura z połowy
XVIII wieku
-
Sonina (gm.
i pow. Łańcut): w centrum miejscowości, niedaleko mostu na
Sawie, stoi duża murowana kapliczka słupowa z roku 1877, we
wnęce jej trzeciej kondygnacji drewniana figura Jana N. w
aureoli o dużych gwiazdach. Ustawiono ją w miejscu, gdzie ponoć
zagubiony byk wykopał skarb monet z czasów Potopu, a fundował
beneficjent znaleziska, oborowy Michał Teichman
-
Sonina (gm. i pow. Łańcut): inna kapliczka,
w której znaleźć można figurę świętego Jana Nepomucena, pochodzi z 1907 roku i nosi
wezwanie św. Sebastiana. Wybudowana została przez rodzinę Welców.
Jest murowana z cegły, neogotycka, znajduje się przy tzw.
"gościńcu na Kańczugę ", dziś drodze 881. Po drugiej stronie w zwieńczeniu
kapliczki stoi św. Florian. Figury (dawniej było ich 4)
ustawiono na ściętych narożach drugiej kondygnacji (nad: M.K.)
-
-
Łysa Góra (gm. i pow. Łańcut): pan Zbigniew Trześniowski,
autor zbioru regionalnych legend znad Wisłoka i Sanu pt. "Księża
Góra" przekazuje ciekawą legendę o figurze św. Jana stojącej na
Łysej Górze, w pobliżu Łańcuta, w kierunku na Albigową. Posąg świętego postawiono tam, bo miejsce cieszyło się złą
sławą, ponadto w pobliżu płynie rzeka Sawa. Pewnego razu szły
tamtędy dwie młode dziewczyny, Kasia i Jagienka, a że wracały z
lasu, gdzie zbierały jagody, postanowiły odpocząć przy kapliczce
otoczonej drzewami, bo skwar dokuczał im okrutnie, a to było na
owej drodze jedyne miejsce, gdzie można było odpocząć w cieniu.
Posąg świętego, wykonany w drewna lipowego, był prawie
naturalnej wielkości, i dziewczętom się zdawało, że Jan
przenikliwie na nie patrzy. Wpadły więc na pomysł, żeby mu
zamalować oczy sokiem z jagód, a ostatecznie zatarły nawet bladą
twarz świątka. Zadowolone z psoty poszły po chwili dalej nie
odmówiwszy choćby krótkiej modlitwy, tak oto pogardę dla świętej
rzeczy okazując. Kiedy obie znalazły się w Albigowej, w pobliżu
swych chat, dostrzegły, że otacza je dziwna mgła, a one coraz
gorzej widzą. Wnet przestały widzieć zupełnie. Nie chciały się
przyznać do swego niecnego postępku, ale w końcu z żalem wyznały
go na spowiedzi. Ksiądz doradził, by przeprosić świętego i odbyć
pielgrzymkę pokutną do figury Jana. Tak też uczyniły. Poszły z
rodzinami i sąsiadami, modląc się i śpiewając pieśni. Kiedy
dochodziły na miejsce, powoli rozjaśniało się przed ich oczyma
i oto pod figurą wzrok na nowo obie odzyskały. Twarz Jana była
taka jak dawniej, a wszelkie ślady po soku z jagód znikły. Legendę tę opowiedziała p. Trześniowskiemu pani S. Łozowa z
Handzlówki w 2000 roku. Autor wspomina, że o tej figurze św.
Jana jest więcej podań. Jedna z figur Jana właśnie w tamtej
okolicy została przed laty
skradziona (>>). Zastąpiona jest teraz
figurką Maryjną. Może o tej mowa w podaniu (nad: M.K.)
-
Głuchów (gm. i pow. Łańcut, ): w części tej miejscowości
zwanej Zablesze, nieopodal trasy E4, rzeki Sawy i przy drodze do nowego
kościoła, jest XIX - wieczna murowana i tynkowana na biało kaplica z drewnianą figurą
św. Jana N. (nad: M.K.)
-
-
Wysoka (gm. i pow. Łańcut): obok
starej cegielni stoi stara XVIII -
wieczna kapliczka. Wewnątrz figura Matki Boskiej, ustawiona w
1984 r. na miejscu skradzionej (>>) figury św. Jana Nepomucena (nad: M.K.)
-
Wysoka (gm. i pow. Łańcut): w tutejszym kościele parafialnym
jest figura Jana N. z 2 połowy XVIII wieku, przedstawiona w
kontrapoście, z krzyżem na lewym ramieniu, w aureoli w której
pozostały tylko trzy gwiazdy
-
Wysoka (gm. i pow. Łańcut): kolejna kapliczka, z figurą Jana N. w
szczycie, znajduje się przy budynku nr 146 (na pograniczu z Soniną). Jak głosi napis : 1905 rok, fundacja Zofii Szmuc
(nad: M.K.)
-
Kraczkowa
(gm. i pow. Łańcut): po północnej stronie drogi zagumnej, we wnęce
murowanej kapliczki ufundowanej w latach międzywojennych przez
Franciszka Międlara umieszczony jest obraz św. Jana Nepomucena,.
Całość zwieńczy dwuspadowy daszek z ażurowym krzyżykiem
-
Malawa (gm.
Krasne, pow. Łańcut): między Kraczkową a Malawą, w przysiółku Budy,
po prawej stronie drogi stoi ufundowana w 1956 roku przez Jana i
Agnieszkę Nazimków murowana kapliczka NMP. Wewnątrz, na
ołtarzyku, wśród innych stoi figurka św. Jana Nepomucena
-
Markowa (gm. Markowa, pow. Łańcut): kapliczka przy kościele, w niej
figura z XVIII wieku
-
Husów (gm Markowa, pow. Łańcut, ):
kapliczka z około 1833 roku, słupowa czworoboczna, z podokapowym
fryzem z motywem rozet i girland, zwieńczona trójkątnym
szczytem, nakryta dwuspadowym dachem niegdyś krytym gontem.
Pierwsza ludowa rzeźba św. Jana, która znajdowała się w
półkoliście zamkniętej wnęce, została
skradziona (>>)
w latach 70-tych XX wieku. Nową figurę wykonał Zdzisław Styś.
Generalny remont wykonany w 2007 roku przez Tadeusza
Szczepanika. Do tej kapliczki przez wiele lat odbywały się
procesje w Boże Ciało
-
Żołynia (gm.
Żołynia, pow. Łańcut, ): w bliskości potoku, przy ulicy Górskiej
obok numeru 149 stoi drewniana szalowana kapliczka, wzniesiona w
1834 roku z fundacji Macieja Kurka, odnowiona w 1871 roku.
Wewnątrz ołtarzyk ludowy, współczesny kapliczce, wykonany przez
malarza leżajskiego, zapewne Zachariasza Chodzińskiego, złożony
z trzech obrazów: w środku Matka Boska Leżajska, przemalowany, z
prawej Jan N. (uwaga: sprawdzić na miejscu!) (nad:
H.Jakóbczak)
-
-
Żołynia (gm. Żołynia, pow. Łańcut): w zbiorach
krakowskiego (>>) Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli jest drzeworyt
nepomucki pochodzący z tego ośrodka, gdzie to rzemiosło było
rozwinięte. Odbity na papierze, ręcznie kolorowany z końca XIX
wieku. Rozmiary: 15x9.2 cm (numer katalogowy: 60012). Obiekt
zaliczony do Janów Krakowskich, tu wspomniany celem kompletności
informacji
-
Rakszawa (gm. Rakszawa, pow. Łańcut): obok domu nr 435 jest
kapliczka XIX - wieczna, w niej obrazy kilku świętych, w tym
Jana N. Wszystkie obrazy autorstwa malarza z Leżajska -
Franciszka Ksawerego Stankiewicza
-
-
Krzemienica (gm. Czarna, pow. Łańcut): znajduje się tu
kapliczka pod wezwaniem JN z datą 1875. Stoi na wysepce na
stawie, ma formę białego domku z czerwonym blaszanym dachem na
czterech filarach i półokrągłymi łukami. Z jej powstaniem wiążą się dwie ciekawe legendy.
Pierwsza mówi o tym, że dawnymi czasy stała tam karczma. Kiedyś
odbywało się w niej weselisko i zdarzyło się, że jego uczestnicy
w większości nie uszanowali Najświętszego Sakramentu
przewożonego drogą przez kapłana. Z gniewu na grzeszników
zatrzęsła się ziemia i karczmę wraz z ludźmi pochłonęło
zapadlisko. Ocalał na wysepce tylko basista, który na odgłos
dzwonka oznajmiającego przewożenie wiatyku uklęknął (inna wersja
mówi, że to byli państwo młodzi). Druga legenda dotyczy
Władysława Stadnickiego - syna słynnego Łańcuckiego Diabła
Stanisława. Był okrutnikiem i grabieżcą nie gorszym od swego
ojca. Udało się go w końcu ująć i osądzić. W pobliżu Łańcuta
wykonano na winowajcy wyrok i pozbawione głowy ciało wrzucono do
Wisłoka. Rzeka niosła zwłoki pod prąd aż do Krzemienicy i
dopiero tutaj woda wyrzuciła je na brzeg. Władysława pochowano
jako szlachcica i możnowładcę w wirydarzu klasztoru
dominikańskiego w Łańcucie, a w Krzemienicy postawiono
kapliczkę. Stoi ona do dziś w tym samym miejscu, przy starym
korycie rzeki Wisłok, uformowanym obecnie w staw z wysepką (nad: M.K.).
Dodam, że legenda wiąże się raczej z miejscem, niż z osobą Jana
N., gdyż Diabeł Stadnicki żył w latach ok. 1551-1610, więc jego
syn musiał być stracony długo przed upowszechnieniem się kultu
Jana Nepomucena na tych terenach. W kapliczce obecnie nie ma
figury świętego, została skradziona (>>) w latach 90-tych. Jest w niej obraz MB. Jan
był sporych rozmiarów i niezłej klasy rzeźbą, z krucyfiksem w
obu rękach i aureolą, zapewne uszkodzoną, w birecie i typowym
ubiorze ozdobionym zawiązanym pod szyją sznurem i stułą.
Charakter rzeźby - barokowy
|
 |
Powiat Leżajsk (2)
-
Leżajsk
(gm. i pow. Leżajsk): okazała kamienna figura św. Jana
Nepomucena z 1755 roku ustawiona jest na Placu Mariackim. Rzeźba
ma dobrą klasę i klasyczny kontrapost. Aureola, biret, kosmyk na
czole, krucyfiks w rękach. Cokół w kształcie słupa ze skromnymi
gzymsami ustawiony na znacznie szerszej podstawie
-
Łętownia (gm. Nowa Sarzyna, pow. Leżajsk): stoi tu drewniana
kapliczka z ludową figurą św. Jana N. (nad: M.K.)
|
 |
|
Powiat Nisko (1 + 2)
Tereny położone na granicy dawnych
województw sandomierskiego (>>), ruskiego i lubelskiego (>>),
dziś w województwie podkarpackim. Wschodnia część dzisiejszego
powiatu zawierała się w granicach
województwa bełzkiego (>>)
-
Krzeszów (gm. Krzeszów, pow. Nisko): w tym granicznym miasteczku
Ordynacji Zamojskiej, w tutejszym kościele objętym patronatem
Zamoyskich, prawy ołtarz boczny, przylegający do ściany
bocznej poświęcony jest św. Janowi Nepomucenowi. Jest to
kolejna, po Zwierzyńcu, Tomaszowie Lubelskim, Potoku Górnym,
Zamościu, Zamczysku, Kraśniku fundacja nepomucka
ordynata Tomasza Antoniego Zamoyskiego i jego żony Anieli Teresy
z Michowskich sprzed roku 1744. Wykonany jest z politurowanego na
ciemny brąz drewna z nałożoną bogato złoconą ornamentyką. W
centrum znajduje się malowany chiaroscuro na płótnie wizerunek
klęczącego Świętego, wpatrzonego w trzymany krucyfiks. Pod ramą obrazu
przedstawiono w złoconej płaskorzeźbie praski zamek i Most
Karola. U dołu
płaskorzeźbione antepedium z herbami fundatorów. Kompozycja i
regencyjny baldachim wieńczący centralną część wskazuje, że
autor wzorował jest na ołtarzu św. Jana Nepomucena z kościoła w Schwarzenbergu (Niemcy)
-
-
Harasiuki (gm. Harasiuki, pow. Nisko): kapliczka
z 1861 roku, drewniana, na czterech słupach, daszek w jednej
dwuspadowy, w drugiej czterospadowy, kryta dranicami, z trzech stron
oszalowana. Wewnątrz rezydowała rzeźba św. Jana Nepomucena na słupie o
tradycjach rokokowych z XIX wieku, ludowa. Ta figura miała burzliwe
dzieje - kiedy nie wypełniła swej roli ochronnej i wieś zalała woda,
mieszkańcy ukarali ją usunięciem z kapliczki! Według biłgorajskiego
etnografa Romana Sokala figura została
skradziona (>>) około
1975 roku
-
¿
Huta Krzeszowska (gm. Harasiuki, pow. Nisko):
według Katalogu Zabytków w
dzwonnicy (?) przykościelnej powinna być ludowa drewniana rzeźba św.
Jana Nepomucena z XIX wieku. Niestety wizja lokalna (Pietrosul,
2011) i rozmowa z księdzem nie potwierdziły istnienia tego obiektu
(uwaga: do wyjaśnienia)
|


 |



















 |
Powiat Biłgoraj
(część
południowa i wschodnia) (18 + 4)
zobacz na mapie google >>
Trzy parafie: Potok Górny, Tarnogród i Łukowa, dziś
bez wahania łączone z województwem lubelskim, należały do Ziemi
Przemyskiej województwa ruskiego. To samo dotyczy parafii
Górecko Kościelne i Józefów
-
Tarnogród (gm. Tarnogród, pow. Biłgoraj): nad stawem, w pobliżu
cmentarza stoi kamienna figura Jana N.
z 1848 roku (nad: Pietrosul)
-
Tarnogród (gm. Tarnogród, pow. Biłgoraj): w tutejszym kościele
Przemienienia Pańskiego jest ołtarz barokowy z drugiej połowy XVII wieku rzeźbami śś. Jana
Kantego i złoto-białą, niewielką i drewnianą Jana N., zapewne
XVIII-wiecznymi
-
Tarnogród (gm. Tarnogród, pow. Biłgoraj): w tym samym kościele
Przemienienia Pańskiego (zobacz wyżej),
w wymienionym powyżej ołtarzu jest też obraz Jana N. z
XVIII wieku, z motywem Języka
-
-
Płusy (gm. Księżopol, pow. Biłgoraj): drewniana, czworoboczna,
oszalowana kapliczka nepomucka. Daszek dwuspadowy. Wewnątrz była niegdyś rzeźba
Jana N. z XIX wieku, ludowa, lecz w roku 2010 nie było jej już w kapliczce. Nie są znane jej losy (kradzież? przeniesienie? remont?)
-
Korchów (gm. Księżopol, pow. Biłgoraj): oszklona współczesna
kamienna rzeźba Jana N. obok boiska piłkarskiego, między wsią i cmentarzem (nad: Pietrosul)
-
Łukowa
(gm. Łukowa, pow. Biłgoraj): nad wodą kaplica pod wezwaniem Jana N. z XIX wieku, remontowana w 1999 roku
-
Łukowa
(gm. Łukowa, pow. Biłgoraj): przy drodze, naprzeciwko Urzędem Gminy,
stoi bielona kamienna figura Jana N. sprzed z 1867 roku. Możliwe
jest, na co wskazują podobieństwa stylistyczne, że rzeźby z
Zamościa, Kalinowic i ta z Łukowej pochodzą z tego samego warsztatu (nad: Pietrosul)
-
Łukowa (gm. Łukowa, pow. Biłgoraj, ): ośmiokątny obraz
en trois quarte Jana N. w ołtarzu bocznym w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (nad: Pietrosul)
-
Morgi
(gm. Łukowa, pow. Biłgoraj): nowa kapliczka (zapewne na miejscu starej) z
drewnianym polichromowanym Nepomukiem o
długiej szyi przedstawionym w nieczęstej pozie przyklęku (nad: Pietrosul)
-
Potok
Górny (gm. Potok Górny, pow. Biłgoraj): ołtarz główny barokowy z
około połowy wieku XVIII, dwukondygnacyjny z ornamentacją regencyjną,
rzeźbami śś. Anny, Ignacego Loyoli, a przede wszystkim Jana N., złoto-srebrną, z krzyżem trzymanym frontalnie w dłoniach.
Najprawdopodobniej jest to fundacja krzewicieli kultu Jana N. w tych
stronach, Tomasza Antoniego i Teresy Anieli z Michowskich Zamoyskich
(zobacz fundacje w Zwierzyńcu, Tomaszowie Lubelskim, Krzeszowie,
Zamościu, Zamczysku, Kraśniku)
-
-
Lipiny
(gm. Potok Górny, pow. Biłgoraj): kapliczka zapewne z pierwszej
połowy XIX wieku. Drewniana, czworoboczna, z trzech stron
oszalowana, z czwartej otwarta półkoliście. Daszek namiotowy z
pazdurem. Wewnątrz jeszcze niedawno była rzeźba Jana N., ludowa,
zniknęła w ostatnich latach (skradziona? zabezpieczona? - uwaga: do
zbadania)
-
Józefów
(gm. Józefów, pow. Biłgoraj): drewniana figura Jana N. z krzyżem w obu
rękach, we wnęce wysokiej murowanej i bielonej kapliczki. Na cokole
inskrypcja z Ewangelii wg św. Jana (8,12) "KTO ZA MNO IDZIE NIE
BENDZIE W CIEMNOŚCI ALE BENDZIE MIAŁ ŚWIATŁO ŻYWOTA W ROZDZIALE U
Ś.JANA 1905r"
-
Józefów
(gm. Józefów, pow. Biłgoraj): kamienna rokokowa figura Jana N.,
bielona, z krzyżem. Jest to osiemnastowieczna figura przeniesiona w
to miejsce sprzed kościoła w 1843 roku, na wtórnym cokole. Odnowiona - jak mówi napis na cokole - w
1908 roku przez Jana Brązka. Jest to zapewne najstarsza figura na
tych terenach, a jej fundator, ks. Błażej Kułażyński, tak
uzasadniał jej ustawienie przed kościołem w Józefowie: "…była
pijakom na przeszkodzie i hałasu nie czynili blisko figury" (nad: ruckus).
Jej autorstwo przypisuje się kamieniarzowi zwanemu Mazurem. Jego
miano powstało ze względu na odmienną mowę - razem z bratem
przyjechał do Zamościa prawdopodobnie z Czech około połowy XVIII
wieku i założyli warsztat, którego tradycja ciągle jest żywa.
Trafili oni na józefowskie złoża, osiedlili się w Majdanie Nepryskim
i zamieszkali u Waszczuka. Temu warsztatowi
kamieniarskiemu przypisać można również autorstwo obiektów z Rudy Wołoskiej (1881) i
Krasnobrodu (1882)
(bełzkie >>)
-
Hamernia (gm. Józefów, pow. Biłgoraj):
w przysiółku Czartowe Pole figura Jana N. z 1946 roku, wzniesiona jako wotum z okazji zakończenia
wojny, dzieło józefowskiego kamieniarza, koło mostu
na rzece Sopot. Jest to krępy kamienny Jan na okazałym bielonym
cokole z inskrypcją:
|
BOŻE BŁOGOSŁAW TEJ WSI FUNDATOR W. KNAP 6.VI.1946 |
-
Hamernia
(gm. Józefów, pow. Biłgoraj): przy polnej drodze z Józefowa do
Hamerni stoi kamienny ludowy posąg Jana N., pomalowany kiedyś
błękitną farbką (poprzednio stosowano inne pastelowe kolory), bardzo
malowniczo zlokalizowany za płotkiem w kępie krzaków. W roku 2011
teren został uporządkowany, wycięte krzaki, a figura pomalowana
-
Górecko Kościelne (gm. Józefów, pow. Biłgoraj,
):
na
terenie przykościelnym, przy murze, rokokowa figura kamienna Jana N., na zdobionym i
gzymsowanym postumencie,
z XVIII wieku. Bardzo ciekawe ujęcie, Jana przedstawiono w
przyklęku, bez biretu. Rzeźba przypisywana Jakubowi Maucherowi. Być
może część większej kompozycji obejmującej, jak w podobnym obiekcie
w Narolu (bełzkie >>),
MB ze Starej Boleslavi z Dzieciątkiem
-
Górecko Kościelne (gm.
Józefów, pow. Biłgoraj,
): na cmentarzu parafialnym, na nagrobku Jana Shapa (lub Schaba) z 1894 roku ustawiono na cokole z wnęką statyczną
kamienna rzeźbę Jana N. Na długiej stule widać reszki polichromii
-
Górecko Kościelne (gm.
Józefów, pow. Biłgoraj,
): w kaplicy na wodzie odnaleźć można feretron
z wizerunkiem Jana N. przedstawionego na tle Wełtawy i mostu (nad:
Pietrosul)
-
Tarnowola (gm.
Józefów, pow. Biłgoraj): kamienna figura Jana N. z dosztukowaną głową
o zatartych rysach, być może Chrystusa. Spory cokół z wydatnym
gzymsem, drewniany płotek. W roku 2011 figura ponownie pobielona (nad: Pietrosul)
-
Bukowina (gm.
Biszcza, pow. Biłgoraj,
): współczesna polichromowana figura Jana N. w niszy na
zewnątrz kościoła Ofiarowania Najświętszej Marii Panny, na lewo od wejścia. Rzeźba ufundowana przez Państwową Wyższa Szkołę Zawodową w
Zamościu jako zastępnik starej skradzionej figury (zobacz niżej), została poświęcona 21 września 2008 roku (nad: Pietrosul)
-
-
Bukowina (gm.
Biszcza, pow. Biłgoraj,
): w lewej niszy na zewnątrz kościoła
Ofiarowania Najświętszej Marii Panny była niegdyś drewniana rzeźba
Jana N. Została skradziona (>>) po roku 1950 (nad: Pietrosul)
-
-/¿
Księżpol (gm.
Księżpol, pow. Biłgoraj): nieistniejąca już domniemana figura Jana N. nad Tanwią, znana tylko z tekstu Oskara Kolberga,
który przytacza umieszczony na niej napis: "Jak drogie senatorskie
życie, - Pan wie,/ bo go uchował od bystrej rzeki – Tanwie./ A że
Pan Pana od śmierci – wybawił,/ przeto Pan Panu figurę – postawił".
Ten sam tekst łączony jest z figurą z Narola
(bełzkie >>)
i odnosi się do zdarzenia wyratowania hrabiego Antoniego Feliksa Łosia z nurtu Tanwi.
Ta dwoistość może świadczyć o pomyłce, nie jest też wcale pewne, że
figura ta przedstawiała Jana N.
-
Majdan Nowy
(gm. Księżpol, pow. Biłgoraj,
): w tej miejscowości, gdzie mieścił się
zarząd należącego do Ordynacji klucza księżopolskiego, obok
rządcówki stoi kamienna figura Jana N. Jest mocno zniszczona i
umieszczona na zapewne nieoryginalnym cokole. Nie jest pewne, czy to
jej oryginalna lokalizacja (nad: Pietrosul)
-
Hedwiżyn (gm. i pow. Biłgoraj): na ostatniej stronie okładki "Spotkań z Zabytkami (>>)"
z kwietnia 2001, razem z rysunkiem Isi wydrukowano akwarelę
przedstawiającą Jana N. z okolic
Hedwiżyna (1907), na granicy z Panasówką, przy zakręcie drogi.
Jest polichromowana i ma długą stułę (motyw zapoczątkowany figurą z
kolumny w Zwierzyńcu). Zwana jest ona "partyzantem", bo w tym
miejscu partyzanci dokonali wielu akcji dywersyjnych Na froncie cokołu napis:
"ŚW JANIE MÓDL SIE ZA NAMI".
Zaliczam ją do grupy niemal identycznych figur nazwanej roboczo
"carską", jako że powstały po ukazie tolerancyjnym cara Mikołaja II
z roku 1905 (Zwódne, Bodaczów, Hedwiżyn-Panasówka, Sitaniec Kolonia,
Janówka Wschodnia), wykonanych być może przez jednego rzeźbiarza
bądź warsztat (uwaga: miejscowość ta leżała na styku woj.
lubelskiego oraz Ziem Przemyskiej i Chełmskiej woj. ruskiego Granica
biegła wododziałem między dorzeczami Tanwi a Wieprza. Przynależność
do którejś z tych jednostek administracyjnych należy dokładnie
zbadać
|
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  |
|
Ziemia Lwowska województwa
ruskiego - część w dzisiejszych granicach RP (zobacz część
pozostałą przy Ukrainie >>)
|


 |
Powiat Ustrzyki Dolne
(bieszczadzki)
(4)
zobacz na mapie google >>
-
Nowosielce Kozickie (gm. i pow. Ustrzyki Dolne, ): w kościele
św. Jerzego i św. Tekli barokowy obraz Adoracja Trójcy Św. przez
Wszystkich Świętych, z około połowy XVIII wieku, pierwotnie w
głównym ołtarzu (nad: Pietrosul) (uwaga: należy na miejscu
sprawdzić stan aktualny)
-
Jureczkowa (gm. i pow. Ustrzyki Dolne): ludowa
rzeźba św. Jana Nepomucena z XIX wieku w murowanej kapliczce z 1800
roku, wzniesionej przez chorążynę z Czekanowskich Wisłocką (nad: Pietrosul)
(uwaga: należy na miejscu sprawdzić stan aktualny)
-
Smolnik (gm. Lutowiska, pow. Ustrzyki Dolne): współczesny
drewniany Jan N. w manierze ludowej na słupie z łamanego
kamienia (nad: R.K.). Widziałem ją 14 października 2006.
kapliczka powstała ok. 3 lata temu z inicjatywy miejscowego
proboszcza. Powstanie jest związane z budową mostu przy którym
stoi kapliczka. Most umożliwia, jak wiadomo, na sucho
przejechanie z Pętli Bieszczadzkiej pod opieką św. Jana -
odległość około 50 m do cerkwi pozostałej po wsi Smolnik (uzup:
P.T.)
-
Posada Dolna (gm. Lutowiska, pow. Ustrzyki Dolne): figura Jana N.
z 1897
roku autorstwa Pawła Hanusza (uwaga: sprawdzić, czy chodzi o tę
Posadę Dolną spośród kilku w województwie ruskim!)
|

 |
|
ZIEMIA CHEŁMSKA
północna enklawa województwa ruskiego
zobacz na mapie google >>
(94 + 27)

Ziemia Chełmska składała się z dwóch powiatów:
chełmskiego i krasnostawskiego, ze znaczącymi miastami: Chełmem,
Krasnymstawem i Zamościem. Ponadto zaliczane do Ziemi Chełmskiej są wołości
turobińska i szczebrzeska. Ta ostatnia w końcu wieku XIV została nadana
Dymitrowi z Goraja, do rozbiorów funkcjonowała jako prywatny powiat szczebrzeski. Fakt, który zaważył decydująco o losach tej krainy to
oczywiście utworzenie Ordynacji Zamojskiej na terenach dawnych wołości sulmickiej, szczebrzeskiej i turobińskiej - aby wymienić
tylko te z Ziemi Chełmskiej. Więcej na temat związków Zamoyskich i
ich Ordynacji poniżej, przy opisie obiektów z Zamościa
(>>)
|
|
|

 
 
 
 
 
 
 
 
 


 
 
 

 
 
 


 
 
 
 
 
 
 

 
 
  |
|
Powiat Chełm Ziemi Chełmskiej
(27 + 9)
-
Chełm (gm. i pow. Chełm, ): przy ul. Lubelskiej, tuż przy
przystanku kolejowym, przy moście na rzecze Uherce znajduje się
wzniesiona w XIX wieku kapliczka. Wewnątrz rzeźba św. Jana
Nepomucena - wygląda na współczesny wytwór sztuki ludowej, być może
zastąpiła starszą figurę?
-
Chełm (gm. i pow. Chełm, ): w Muzeum Ziemi Chełmskiej przy ulicy
Św. Mikołaja 4 przechowywana jest drewniana podniszczona figura Jana N. Pochodzi z kapliczki słupowej z
Uścimowa
(gm. Uścimów, pow. Lubartów, woj. lubelskie >>). Ma ślady polichromii, wysokość 94 cm, wiek XVIII (nad: M.S.)
-
Chełm (gm. i pow. Chełm, ): w Muzeum Ziemi Chełmskiej przy ulicy
Św. Mikołaja 4 przechowywana jest drewniana figura Jana N., nieco mniejsza niż powyższa, przedstawiona
w pozie bardziej dynamicznej (nad: M.S.)
-
Chełm (gm. i pow. Chełm, ): w Muzeum Ziemi Chełmskiej znajduje się uszkodzona (bez dłoni) drewniana figura
Jana N. z II. połowy XIX wieku pochodząca z Michałówki
(gm. Dorohusk, pow. Chełm). Wysokość 120
cm (nr kat. MCH/SD/M/207) (nad: Pietrosul)
-
Chełm (gm. i pow. Chełm, ):
w Muzeum Ziemi Chełmskiej znajduje się drewniana figura Jana N. z 1975 roku, wykonana przez Romana Buczko
pochodzącego z Czułczyc. Wysokość 71
cm (nr kat. E-590) (nad: Pietrosul)
-
Uher (gm. i pow. Chełm): znajduje się tu kapliczka z przełomu
XVIII i XIX wieku z figurą Jana N. (nad: T.B.)
-
Rudka (gm. i pow. Chełm): w tej wsi na zachodnich rubieżach
Chełma, na granicy Zawadówki, nad strugą i w bliskości stawów stoi murowana bielona
kapliczka domkowa z figurą św. Jana Nepomucena z 1903. Fundacja
zapewne związana z tutejszym dworem rodziny Kuszów. Bardzo
pięknie usytuowany obiekt z interesującą drewnianą rzeźbą wykonaną w
manierze ludowego baroku, polichromowaną. Uszkodzony róg biretu i
nos (nad: T.B.)
-
Wojsławice (gm. Wojsławice, pow. Chełm, ): jest tu pięć kapliczek
przy drogach wylotowych z miejscowości. Oprócz jednej nepomuckiej,
zlokalizowanej w środku miejscowości, poświęcone
były one św. Tekli, św. Barbarze, św. Florianowi i Aniołowi
Stróżowi. Z dwóch z nich ukradziono figury lecz wśród nich nie było Nepomuka.
Kapliczka nepomucka to biała domkowa budowla z czterospadowym
daszkiem, ozdobiona lizenami, usytuowana pod kasztanowcem na
skrzyżowaniu pośrodku miejscowości. Wewnątrz umieszczony na cokole Jan
N., bardzo ładny, drewniany, polichromowany, barokowo-ludowy, w czapce i z krzyżem. Kapliczki wystawiła Marianna
z Daniłowiczów Potocka w 1762 roku, ponoć przeciwko
klątwie rzuconej na mieszkańców Wojsławic przez rabina (nad: T.B.)
Dołączam też zdjęcie z około 1939
roku, znalezione w serwisie tnn.pl
-
-
Putnowice Wielkie (gm. Wojsławice, pow. Chełm, ): przy drodze do
Aurelina, nad ciekiem wodnym, stoi drewniana, prawdopodobnie ponepomucka kapliczka
brogowa, z deskowymi ściankami i otworem od frontu, z około 1900 roku.
Niestety nie ma w niej już figury Jana N.
(nad: Pietrosul) (uwaga: być może miejsce to należy zaliczyć do
przysiółka Przecinek)
-
Rejowiec Fabryczny
(gm. Rejowiec Fabryczny, pow. Chełm, ): przy ulicy Złotej murowana
kapliczka z końca XX wieku z malowaną gipsową rzeźbą św. Jana
Nepomucena wewnątrz (nad: Pietrosul)
-
Rejowiec Fabryczny
(gm. Rejowiec Fabryczny, pow. Chełm, ):
w kościele za ołtarzem biała rzeźba św. Jana
Nepomucena (nad: Pietrosul)
-
-
Rejowiec Fabryczny
(gm. Rejowiec Fabryczny, pow. Chełm):
nad źródłem stała kapliczka, która runęła w czasie wichury w Wielki
Piątek 28 marca 1997 roku. W kapliczce była drewniana figura Jana N. (nad: Pietrosul)
(uwaga: ustalić losy figury po tym wypadku!)
-
Pawłów (gm. Rejowiec Fabryczny, pow. Chełm):
ładna figura Jana N.
w kapliczce koło stacji benzynowej, XIX wiek. W 1879
roku pop Kaliniuk został posądzony o wykradzenie figurki Nepomucena,
w miejsce której wstawiona została figurka prawosławnego św. Kiryły.
Według podania Nikodem Kosz, mieszkaniec pobliskiej wsi porwał
figurę Kiryły i spławił ją rzeczką, za co ukarany został przez
władze carskie zsyłką, z której nie powrócił. Po I wojnie światowej
wróciła natomiast figurka JN. Poleciłem go opiece pana nalewającego
paliwo i podziałało - M.S., który odwiedził tego Jana później, zastał
go w dobrym zdrowiu
-
Sawin (gm. Sawin, pow. Chełm, ): przy ulicy Wygon stoi spora ceglana
nepomucka neogotycka kapliczka przydrożna z
1905 roku, remontowana w 2006 roku. Wewnątrz wierna kopia figury
Jana N. z kościoła. Oryginalna figura rezydowała tu przez ponad sto
lat, ale w 2007 roku wróciła na swe pierwotne miejsce, do kościoła
(zobacz niżej)
-
Sawin (gm. Sawin, pow. Chełm, ): w kościele
Przemienienia Pańskiego, na konsoli na pilastrze
na południowej ścianie, zobaczyć można oryginalną drewnianą figurę
Jana N. z II połowy XVIII wieku. Przez ponad sto lat figura
rezydowała w kapliczce przy ulicy Wygon (zobacz wyżej), ale w 2007
roku, po restauracji wykonanej przez mgr Andrzeja Laska z Piaseczna, wróciła na swe pierwotne miejsce (nad: Pietrosul)
-
Łukówek (gm. Sawin, pow. Chełm): murowana bielona kapliczka z
drewnianą polichromowaną figurą Jana N. z bosymi stopami (! -
rzadkość). Rzeźba nieco uszkodzona - brak jednej dłoni, przez co
trudno odczytać gest rąk zapewne trzymających niegdyś krzyż (uwaga: odszukać w
archiwach zdjęcie, upewnić się co do identyfikacji)
-
Czułczyce-Przysiółek (gm. Sawin, pow. Chełm): na cmentarzu, w
drewnianej kapliczce, za kratą, rezyduje wyjątkowy Jan N. Jego ręce
zaopatrzono w stawy łokciowe, więc są ruchome! Bardzo ciekawe są motywy
zamawiającego lub rzeźbiarza: czy figura miała grać role w jakichś
misteriach nepomuckich?
-
-
Chutcze (gm. Sawin, pow. Chełm): nad
ciekiem wodnym na wschodnim krańcu wsi stoi drewniana pomalowana na
brąz i błękit kapliczka ponepomucka z 1906 roku. Teraz jest w niej
nowa drewniana rzeźba Jana Chrzciciela (na starym podwyższeniu) oraz
będąca tu już wcześniej figurka Matki Boskiej
(nad: Pietrosul)
-
-
Puszcza (gm. Żmudź, pow. Chełm): kapliczka Jana N, murowana,
z I połowy XIX wieku.
Była tu niegdyś drewniana polichromowana figura z 1849 roku, lecz
została przeniesiona do kościoła w Klesztowie (zobacz niżej). Nie
wiem, czy zastąpiono ją kopią, czy też - jak to najczęściej bywa -
kupioną w sklepie lub na odpuście figurą MB
-
Klesztów (gm.
Żmudź, pow. Chełm): do tutejszego kościoła została przeniesiona
drewniana polichromowana figura z 1849 roku z kapliczki w Puszcie
(zobacz powyżej). Statyczna, ludowa, z krzyżem trzymanym poziomo w
obu rękach
-
Dorohusk (gm. Dorohusk, pow. Chełm, ): na zakręcie drogi stoi
drewniana (?) figura Jana N.
na masywnym prostopadłościennym cokole
kamiennym, niedaleko kościoła. Rzeźba pochodzi z XVIII wieku, z dawnego
kościoła - poprzednika obecnego pod wezwaniem JN (zobacz niżej)
-
Dorohusk (gm.
Dorohusk, pow. Chełm, ): jest tu kościół i parafia pod wezwaniem św.
Jana Nepomucena, erygowana w 1768 roku. Należy do niej 16 miejscowości. Obecna
świątynia została wybudowana w latach 1907-1912 z fundacji rodziny
Suchodolskich (inne źródło: 1905-1909) w stylu neogotyckim, według
projektu Stanisława Diehla. Zniszczona w czasie wojny, zaraz po jej zakończeniu
została restaurowana. Na terenie parafii znajdują się liczne
zabytkowe kapliczki i figury. Jest tu również również
Florek. W kościele jest ołtarz z obrazem nepomuckim
na zasuwie (zobacz spis kościołów pod
wezwaniem JN >>)
-
Dorohusk (gm.
Dorohusk, pow. Chełm, ):
w tym samym kościele pod wezwaniem Jana N. jest też witraż nepomucki,
przy wejściu do świątyni (o
Szklanych Nepomukach - na osobnej stronie >>)
-
Dorohusk (gm.
Dorohusk, pow. Chełm, ):
w tym samym kościele pod wezwaniem Jana N., na filarze bocznym koło
ambony, jest też obraz przedstawiający Jana N. Napisy głoszą: "SUB
SECRETO" (wokół kłódki i języka), "TACUI" (na gwiazdach)
oraz "Fuit Homo Missus a DEO Cui / Nomen [Erat] Ioannes" (czyli:
"na dole Był człowiek posłany od Boga, któremu było imię Jan" (Jan 1,6; przekład J. Wujka) (nad: Pietrosul)
-
Dorohusk (gm.
Dorohusk, pow. Chełm, ):
w tym samym kościele pod wezwaniem Jana N., przy ołtarzu głównym,
stoi polichromowana kamienna rzeźba Jana N. Gdy znajdą się
fundusze na postument, ma ponoć stanąć przed kościołem (nad: Pietrosul)
-
Brzeźno
(gm. Dorohusk, pow. Chełm,
): drewniana figura Jana N.
w konwencji
barokowej. Stała niegdyś w drewnianej kapliczce przy drodze do
dworskich zabudowań, a następnie w prywatnym domu. Potem
przeniesiona do kapliczki murowanej a następnie do jednego z
bocznych ołtarzy w tutejszym kościele. Rzeźba wolnostojąca, pełna, z
lipowego drewna. Święty, stojący w kontrapoście, ma sutannę, komżę,
pelerynkę i biret, prawą rękę, trzymającą krzyż, ma złożoną na
piersi, głowę pochyloną na prawe ramię, twarz owalną, okoloną
krótkim zarostem i falistymi włosami zaczesanymi do tyłu. Autorem
jest miejscowy cieśla i rzeźbiarz Charyton Naumowicz,
najprawdopodobniej około roku 1895. W czasie wojny uszkodzono rękę
figury, co zostało naprawione podczas remontu w roku 2003
(Bartłomiej Pliszko) (źródło: Grzegorz Krysa, www)
-
Świerże (gm.
Dorohusk, pow. Chełm, ):
przy głównej ulicy przy moście na dopływie Bugu znajduje się
murowana kapliczka z 1910 roku, a w niej drewniany Jan N.
z długą stułą, krucyfiksem i palmą, o cechach ludowych
-
Białopole (gm.
Białopole, pow. Świdnik): drewniany Jan bez atrybutów. Informacja
niepotwierdzona z powodu braku atrybutów charakterystycznych dla
Jana Nepomucena, ale według mieszkańców wsi jest to JN (uwaga:
według Danuty Powiłańskiej-Mazur miejscowość ta jest w powiecie
Hrubieszów, ale mapy nie wykazują tam takiej nazwy)
-
-
Buśno
(gm. Białopole, pow. Chełm, ):
kapliczka brogowa z XIX wieku, ustawiona na czterech słupach, nad
rzeczką, wyposażona w rodzaj ganku i ładne zwieńczenie. Drewniana,
czworoboczna, nakryta daszkiem namiotowym. Wewnątrz była niegdyś
rzeźba św. Jana Nepomucena oraz krucyfiks o charakterze
ludowo-barokowym. Niestety, w lecie 2011 rzeźby nie było już w kapliczce. Z kolei w
Muzeum Archidiecezjalnym w wieży Trybunalskiej w Lublinie (zobacz >>) przechowywany jest Jan N.,
według opisu pochodzący z kapliczki z Buśna, z XVIII wieku. Jest to
ludowa drewniana rzeźba, pozbawiona już dłoni, mocno zniszczona,
zapewne niegdyś polichromowana. Jan ma długą stułę na szyi. Jest
prawdopodobne, że trafiła tu właśnie rzeźba z kapliczki, choć konkurencją dla tej teorii jest
pochodzenie opisanej poniżej figury z kapliczki (zobacz niżej)
-
Buśno
(gm. Białopole, pow. Chełm, ): drewniana polichromowana rzeźba św. Jana Nepomucena z
XIX wieku, o cechach ludowych, przechowywana jest na tutejszej plebanii.
Pochodzi z
przydrożnej kapliczki. Jej ewentualny związek z opisaną
powyżej kapliczką nie jest znany (zobacz wyżej) (nad: Pietrosul)
-
-
Busieniec
(gm. Białopole, pow. Chełm): drewniana kapliczka św. Jana Nepomucena,
niestety według stanu na lato 2011 - już bez figury Jana N. Nie
znane są fosy rzeźby
(uwaga: miejscowość należała do starostwa hrubieszowskiego, zobacz
niżej)
-
-
Raciborowice
(gm. Białopole, pow. Chełm): drewniana kapliczka z XIX wieku,
konstrukcji słupowo-ramowej, oszalowana, pomalowana na niebiesko. Czworoboczna. Dach
dwuspadowy, pobity gontem, wsparty od frontu na dwóch słupach. Nad
szczytem ozdobny pazdur. Dawniej był tu ołtarzyk barokowo ludowy z XIX wieku oraz
rzeźby ludowe, w tym Jan N. z wieku XIX, lecz w lecie 2011 roku
figury nie było już w środku, jej losy są nieznane
-
?
Dubienka
(gm. Dubienka, pow. Chełm): na cmentarzu kościelnym rzeźba św. Jana
Nepomucena kamienna, ludowa z XIX wieku (uwaga: zweryfikować,
odszukać źródło - wizyta Pietrosula w czerwcu 2012 nie wykazała
istnienia obiektu)
-
Ochoża
(gm. Wierzbica, pow. Chełm,
): kapliczka św. Jana Nepomucena z
1844 roku
-
-
Natalin (gm.
Kamień, pow. Chełm): przy trasie Chełm - Hrubieszów stoi drewniana
kapliczka przydrożna ufundowana około 1904 roku przez miejscowego
dziedzica. Znajdowała się w niej drewniana rzeźba św. Jana
Nepomucena, która jesienią 1984 roku uległa nadpaleniu i została
ponoć zabrana do
renowacji. Niestety, wizja lokalna PS w maju 2012 dowodzi, że figura
raczej nie trafi już na swe stare miejsce (uwaga: wyjaśnić dalsze
losy figury!)
-
Kumów Plebański
(gm. Leśniowice, pow. Chełm, ): drewniana
polichromowana figura Jana N. w kapliczce z
baniastym blaszanym daszkiem. Nad wejściem napis "DAR MŁODZIEŻY
BIERZMOWANEJ W KUMOWIE 1995 r." - data zapewne odnosi się do
remontu obiektu (nad: Waldemar Frąckiewicz)
|









 |
 
 
 
 
 |
Powiat Włodawa Ziemi Chełmskiej
(5)
-
Włodawa (gm. i pow. Włodawa, ): przy kościele klasztornym
paulinów, po zewnętrznej stronie ogrodzenia, na pd. wsch. od
kościoła znajduje się figura św. Jana Nepomucena z drugiej połowy
XVIII wieku, na wysokim kwadratowym cokole o gzymsie przykrytym dachówką, o
zaokrąglonych narożach, ujętym pilastrami, oraz na ostrosłupowym
postumencie, również z krytym dachówką gzymsem. W kilku przewodnikach
przedstawiana jest ona jako posąg św. Antoniego. Stan obiektu nie
jest dobry (zobacz kartę obiektu)
-
Włodawa (gm. i pow. Włodawa): ładna drewniana kapliczka z
XIX / XX wieku i drewniana figura Jana
-
Stary
Brus (gm.
Brus Stary, pow. Włodawa, ): drewniana polichromowana figura
Jana N. z około 1800 roku, którą znaleźć można na plebanii dawnej
cerkwi grekokatolickiej (od 1918 roku kościoła katolickiego). Rzeźba
początkowa stała na bramie tutejszego cmentarza położonego w lesie
na północ od wsi. Potem została zabrana do kościoła, skąd
przeniesiono ją na plebanię. Fachowo odrestaurowana na przełomie XX
i XXI wieku (uzup: Pietrosul)
-
Uhrusk (gm. Wola Uhruska, pow. Włodawa, ): koło bramy cmentarza drewniana kapliczka o
konstrukcji słupowej, oszalowana, została wzniesiona w pierwszej połowie XIX wieku. Jest kwadratowa, z trzech stron oszalowana, od frontu
otwarta, nakryta daszkiem namiotowym ze szczycikiem. Wewnątrz
znajduje się, na kamiennym postumencie, drewniana ludowa rzeźba Jana N.
(nad: L.J.,
zobacz kartę obiektu).
Według później zdobytych informacji miejscowych jest to nowa rzeźba
na miejscu starej, skradzionej (>>), odzyskanej i
przekazanej do kościoła (zobacz niżej)
-
Uhrusk (gm. Wola Uhruska, pow. Włodawa, ):
w kościele św. Jana Chrzciciela przechowywana jest drewniana figura
Jana N. pochodząca z kapliczki przy cmentarzu (zobacz wyżej),
wykonana zapewne w I połowie XIX wieku. Około 1997
roku została zabrana z kapliczki, odnaleziono ją w okolicy w
krzakach. Około 2000 roku ponownie skradziona (>>), porzucona na torach
kolejowych i uszkodzona przez pociąg. Pieczołowicie odrestaurowana
(odtworzono ubytki) (uzup: Pietrosul)
-
Wereszczyn (gm. Urszulin, pow. Włodawa): na wschodnim krańcu
wsi, w drewnianej, nowszej kapliczce znajduje się rzeźba św. Jana
Nepomucena z XVIII wieku, o ładnym geście rąk
zobacz obiekty z tego
powiatu
należące do d.woj. brzesko-litewskiego >> |
 
 
 
 

 |










 |
Powiat Krasnystaw
(część w Ziemi Chełmskiej)
(9 + 4)
-
Krasnystaw (gm. i pow. Krasnystaw, ): w Muzeum Regionalnym przy ulicy
Piłsudskiego 5a, w budynku dawnego kolegium jezuickiego, w dawnym
refektarzu klasztornym znajduje się XVIII-wieczny fresk
przedstawiający prawie na pewno rzeźbę Jana N. (nie samego Jana!) na
cokole, wykonany w brązowych barwach, z krzyżem i palmą w rekach,
bez czapki. Całość umieszczono w iluzjonistycznej wnęce konchowej
-
Krasnystaw (gm. i pow. Krasnystaw, ): w tym samym Muzeum
Regionalnym przy ulicy Piłsudskiego 5a, dział etnograficzny
prezentuje drewnianą figurę św. Jana Nepomucena z przełomu XVIII i
XIX wieku. Bez polichromii, uszkodzony krzyż, lewa ręka i dolne
partie rzeźby (nad: Pietrosul)
-
-
Krasnystaw (gm. i pow. Krasnystaw): zapis w protokole
wizytacyjnym kościoła Wszystkich Świętych w Krasnymstawie z roku 1796 wymienia ołtarz św. Józefa, w którego na zasuwie
namalowany był obraz św. Jana Nepomucena. Nie są znane jego
późniejsze losy
-
Jaślików (gm. i pow. Krasnystaw): współczesna kapliczka murowana,
być może na miejscu starszej, w formie czterospadowego daszku na
murowanych słupach. Wewnątrz drewniana figura św. Jana Nepomucena z połowy XIX wieku,
zaskakująco dobrej klasy, wykonana w manierze barokowej (kontrapost,
gest pustych dziś rąk, detale szat, uduchowiona twarz). Rzeźba
pomalowana ciemną farbą robi wrażenie wykonanej z brązu
-
Żdżanne (gm. Siennica Różana, pow. Krasnystaw):
nowa, murowana z cegły, kapliczka stojąca w pobliżu kościoła, przy
drodze do Chełma od strony wsi Zagroda, w miejscu dawnej,
dziewiętnastowiecznej. Wewnątrz figura Jana N.
z XIX wieku. Z jej zniszczoną poprzedniczką wiążą się niecodzienne zdarzenia z czasów prześladowań religijnych. Kiedy
w roku 1875 ukazem carskim została zlikwidowana w Polsce unia
kościelna, gubernialne władze carskie przekształciły świątynię
unicką w Żdżannem w cerkiew prawosławną. Miejscowi unici niechętnie
przechodzili na prawosławie, które w tamtym momencie wiązało się z
brutalną rusyfikacją. Pierwszy prawosławny duchowny, którego tu
przysłano, był człowiekiem uczciwym i bogobojnym, nie wchodził w
konflikty z mieszkańcami. Wkrótce jednak zastąpił go pop Możarowski,
rusofil i unitożerca, który w likwidatorskim zapale niszczenia
wszystkiego, co katolickie, rozwalił kapliczkę, a figurę Nepomucena
porozbijał. Unici przy pomocy miejscowej dziedziczki zbudowali nową
kapliczkę i nocą, mimo warty, postawili na dawnym miejscu. Nocą też
przywieźli z Depułtycz drugą figurę św. Jana Nepomucena. Rozeźlony
pop utopił figurę w pobliskim stawie, ale najbliższej nocy unici
wydobyli ją stamtąd i ustawili w kapliczce. Powtarzało się to
kilkakrotnie i za każdym razem wierni figurę wydobywali z wody i w
nocy ustawiali na dawnym miejscu (źródło: strony gminy Siennica)
-
Orłów Murowany-Kolonia (gm. Izbica, pow. Krasnystaw): na brzegach
strugi, zwanej źródłem św. Jana, wypływającej z Góry Kościelnej
stoją dwie figury z przełomu XVIII i XIX wieku, w stylu barokowym,
pomalowane "na gęsto" białą farbą, ostatnio również
fioletową (peleryna i biret Jana). Jedna to Jan N., druga - św.
Józef lub św. Antoni Padewski. Są wzmianki z 1878 roku o cudownych właściwościach źródła
oraz o planach tutejszego dziedzica, hr. Kajetana Kickiego, który w
testamencie nakazał wybudowanie "wytwornej konstrukcji kapliczki". W
każdą Wielką Sobotę zjeżdżali się tu chorzy, aby obmyć chore miejsca
w cudownej wodzie. Jan N. - to jasne, ale dlaczego św. Józef /
Antoni? (źródło:
Spotkania z Zabytkami (Piotr Gryń, 5.2001)
-
Wólka Orłowska
(gm. Izbica, pow. Krasnystaw): kapliczka obok mostu na Wolicy i
wiaduktu kolejowego na posesji sołtysa. Daty – 23 czerwca 1842 i 5
IX 1899 – upamiętniają przenosiny kapliczki - niegdyś znajdowała się
ona po drugiej stronie mostu, w kapliczce domkowej usytuowanej na
grubym, drewnianym słupie. Wewnątrz figura
Jana N. w liliowych szatach (nad: Pietrosul)
-
Wirkowice Pierwsze
(gm. Izbica, pow.
Krasnystaw): nowa kapliczka z lat 50. XX wieku ze starą drewnianą rzeźbą Jana N.,
dobrej klasy, z przełomu XVIII i XIX wieku,
postawiona nad Wieprzem, przy drodze między Wirkowicami Pierwszymi i
Tarnogórą. Według typowej miejscowej legendy figurę przyniosła woda
w czasie powodzi (nad: Pietrosul)
-
Tarnogóra (gm.
Izbica, pow. Krasnystaw): na zachodnim końcu wsi, w murze otaczającym tutejszy
cmentarz jest murowana kapliczka
z końca XVIII wieku, a w jej wnęce kamienna figurka Jana N. pobielona
grubą warstwą farby, z uszkodzoną głową krzyża
-
-
Średnia Wieś (gm.
Żółkiewka, pow. Krasnystaw): piękna arkadowa murowana kapliczka ponepomucka z
1788 roku, nie ma już w niej figury Jana N.
-
-
Chłaniów (gm.
Żółkiewka, pow. Krasnystaw, ): ładna, zdobiona lizenami murowana kapliczka ponepomucka przy
cmentarzu Figura z niej pochodząca znajduje się dziś w kościele
(zobacz niżej) (nad: Pietrosul)
-
Chłaniów
(gm. Żółkiewka, pow. Krasnystaw, ): w
drewnianym kościele św. Mateusza Apostoła
znajduje się, przeniesiona z kapliczki położonej obok
cmentarza (zobacz wyżej) drewniana polichromowana rzeźba św. Jana
Nepomucena z 2 połowy XIX wieku. Jan ma przekrzywiona aureolę,
palmę, a układ rąk wskazuje na inne ułożenie krzyża w przeszłości (nad: Pietrosul)
-
-
Bończa (gm.
Kraśniczyn, pow. Krasnystaw): przy kościele św. Stanisława murowana kapliczka ponepomucka,
brogowa z arkadami, o czterospadowym daszku, obrzucona tynkiem
"barankiem", z początku XIX wieku. Nie ma już w niej
ludowej figury Jana N. (nad: Pietrosul) (uwaga: sprawdzić, w
artykule w Nestorze z roku 2011 pisze się o tej rzeźbie jako
istniejącej)
zobacz
Nepomuki w części powiatu należącej do woj. lubelskiego (>>) |











 |
 
 
 
 
 
 |
Powiat Biłgoraj
północny
skrawek w składzie Ziemi Chełmskiej (5)
-
Turobin (gm. Turobin, pow. Biłgoraj): za mostkiem murowana
kapliczka z XIX wieku, z półokrągłym wejściem, z ładną kamienną
figurą Jana (nad: L.J., zobacz kartę obiektu >>).
Jest to jeden z moich faworytów na tym terenie. Wizja
lokalna w maju 2007 potwierdza niezły stan obiektu
-
Turobin
(gm. Turobin, pow. Biłgoraj): w tutejszym renesansowym kościele św.
Dominika, przy ołtarzu głównym, jest drewniana polichromowana figura
Jana N. z połowy XVIII wieku. Ołtarz jest jedną z fundacji ordynata
Tomasza Antoniego Zamoyskiego i jego żony Anieli Teresy z
Michowskich (Zamczysko, Zwierzyniec, Zamość, Krzeszów, Kraśnik). Widziałem ją przez kratę podczas
wyjazdu majowego 2007
-
Turobin
(gm. Turobin, pow. Biłgoraj): w tym samym kościele św. Dominika,
również w ołtarzu głównym, jest XVIII-wieczny obraz Jana N.
przykryty
drewnianymi sukienkami z II połowy wieku XIX, pochodzący według
tradycji z kościoła bernardynów w Radecznicy (gm. Radecznica, pow. Zamość)
-
Turobin (gm. Turobin, pow. Biłgoraj): na Przedmieściu
Szczebrzeskim ceglana kapliczka z 1935
roku z XIX-wieczną ludową figurą Jana (nad: L.J.,
zobacz kartę obiektu >>)
-
Czernięcin Poduchowny (gm. Turobin, pow. Biłgoraj): na wschodnim krańcu wsi,
na cmentarzu stoi umieszczona na kopcu kamienna figura Jana N. na wysokim cokole. Napis "NA PAMIĄTKĘ
POWIĘKSZENIA
CMENTARZA 1916 R." (nad: Pietrosul)
|





 |

 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
  |
Powiat Hrubieszów
część należąca do Ziemi Chełmskiej (15 + 3)
większą część powiatu stanowią ziemie dawnych włości hrubieszowskiej i kryłowskiej -
enklawy Ziemi Chełmskiej, a więc województwa ruskiego w województwie bełzkim (>>)
(dziś w województwie lubelskim
>>)
-
?
Hrubieszów (gm. i pow. Hrubieszów,
):
w jednym ze źródeł znalazłem informację, że w kościele, w lewym ołtarzu bocznym
znajduje się rzeźba św. Jana
Nepomucena o charakterze rokokowym, z XVIII wieku (uwaga: nie
znaleziono w kościele św. Mikołaja, należy sprawdzić pozostałe)
-
Hrubieszów (gm. i pow. Hrubieszów,
):
w Muzeum im. ks. St. Staszica przy ulicy 3-go Maja 11 wśród innych
eksponatów daje się dostrzec figurę Jana N., drewnianą, malowaną i
ludową. Jana wyróżnia cienki zarost pod brodą oraz zawieszony na
długiej tasiemce na szyi krzyżyk równoramienny (nad: K.B.)
-
Hrubieszów (gm. i pow. Hrubieszów,
):
w Muzeum im. ks. St. Staszica przy ulicy 3-go Maja 11 jest również
figura Jana N., drewniana i polichromowana, o ładnym kontrapoście,
grubej rokiecie i w birecie. Cechy ludowego baroku, XIX wiek (nad:
K.B.)
-
Uchanie (gm. Uchanie, pow. Hrubieszów): drewniany Jan
N. z krzyżem,
w kapliczce z połowy XIX wieku. Położona jest ona na północny-zachód
od kościoła, u stóp wzgórza. Drewniana, czworoboczna. Na czterech
słupach z trzech stron oszalowanych, daszek kopulasty kryty blachą.
Wewnątrz rzeźba św. Jana Nepomucena o charakterze barokowo-ludowym z
pierwszej połowy XIX wieku
-
Odletajka (gm. Uchanie, pow. Hrubieszów):
w drewnianej przydrożnej kapliczce o dwuspadowym daszku, zdobionej
drewnianymi koronkami, stoi niewielki (29 cm)
drewniany Nepomuk wykonany przez Józefa Zagórskiego około
1864 roku, o nieco zatartych rysach
-
Odletajka (gm.
Uchanie, pow. Hrubieszów): w tej samej drewnianej przydrożnej
kapliczce o dwuspadowym daszku (zobacz wyżej), zdobionej drewnianymi
koronkami, na ołtarzyku przy ścianie oparto drewnianą figurkę Jana
N. bez atrybutów, stanowiącą niegdyś część większej całości - o czym
świadczy deseczka za plecami. Wysokość 23 cm
-
Gliniska (gm. Uchanie, pow. Hrubieszów): na wzniesieniu przy
źródle kapliczka Jana N., murowana wybudowana w latach osiemdziesiątych
(1984) na miejscu starej drewnianej. Figura drewniana z 1864 roku, z
długą stułą na szyi, polichromowana (nad: R.M.)
-
Mojsławice (gm.
Uchanie, pow. Hrubieszów): drewniana kapliczka z I połowy XIX wieku,
drewniana z wieżyczką-sygnaturką na dachu, z figurami św. Antoniego Padewskiego i ludową św. Jana
Nepomucena wyposażoną w metalowy krzyż (zapewne wtórny) i palmę
-
Drohiczany (gm.
Uchanie, pow. Hrubieszów): drewniana polichromowana figura Jana N. w
drewnianej kapliczce o wysuniętym dwuspadowym daszku. O tej rzeźbie Jana N. D. Powiłańska-Mazur
pisze: "Na twarzy o szlachetnych rysach maluje się wyraz zadumy.
Efekt ten potęgują opuszczone ku dołowi źrenice, przymknięte powieki
i uniesione brwi. Szczególnie starannie opracowane zostały włosy —
twarz okalają wywinięte do góry pukle podkreślone pionowymi
żłobieniami. Uwagę przyciągają duże dłonie, w których święty trzyma
krucyfiks i palmę"
-
Chyżowice (gm. Uchanie, pow. Hrubieszów): murowana bielona kapliczka z
dwuspadowym daszkiem i półokrągłej wnęce, w której drewniana ludowa figura Jana N.,
polichromowana (turkusowa peleryna, żółte włosy), z uszkodzoną dolną częścią, z wtórnym
równoramiennym kutym krzyżem o ramionach zakończonych owalami
(zapewne zatkniętym niegdyś na szczycie kapliczki lub krzyża), z
długą stułą na szyi (uwaga: obiekt notowany dawniej pod hasłem Kolonia Staszic)
-
Kolonia Staszic
(gm. Uchanie, pow. Hrubieszów): naprzeciw pomnika Stanisława
Staszica stoi drewniana kapliczka o dwuspadowym daszku. W niej, w
rogu, ustawiono na cokoliku pozbawioną krzyża figurę
Jana N. Jan ma fioletowy mantolet, długą stułę, skąpy zarost oraz
zniszczoną dolną część - brak stóp (nad: Pietrosul)
-
Putnowice Górne (gm. Uchanie, pow. Hrubieszów, ): drewniana polichromowana figurka Jana N. autorstwa miejscowego
twórcy w kapliczce na drewnianym słupie, stojącym przy krzyżu
drewnianym z 1987 roku. Krzyż i kapliczka otoczone metalowym
(uprzednio drewnianym) płotkiem. Figura ma ciekawie oddaną brodę (nad: Pietrosul)
-
Werbkowice (gm. Werbkowice, pow. Hrubieszów,
):
po stronie północnej szosy Zamość - Hrubieszów, tuż przed tablicą z
nazwą miejscowości, na krawędzi skarpy drogi, przy wjeździe od
strony zachodniej, w grupie starych świerków stoi kamienny
polichromowany Jan N. na prostokątnym cokole, forma mocno
uproszczona i statyczna. Biret, długa komża, krucyfiks
-
¿
Werbkowice (gm. Werbkowice, pow. Hrubieszów,
):
jest tu ponoć również druga figura Jana N. z 1908 roku (uwaga:
sprawdzić, czy na pewno mowa o innym niż powyższy obiekcie)
-
¿
Bogucice (gm. Trzeszczany, pow. Hrubieszów):
jest tu ponoć drewniany Jan N. w
kapliczce, ale informację należy sprawdzić, gdyż znalezione w sieci
zdjęcia tego obiektu okazały się fotkami Jana z Uchania (zobacz wyżej)
-
Drogojówka (gm.
Trzeszczany, pow. Hrubieszów): drewniana polichromowana rzeźba św.
Jana Nepomucena w stylu ludowym z 1857 roku w murowanej kapliczce z
1965 roku (data nad wejściem), pod lipą stojącą obok drogi na północnym krańcu wsi, przy
granicy z Gliniskami. Jan w jednym ręku trzyma palmę, a w drugiej
Księgę (rzadkość!), choć na zdjęciu sprzed remontu dzierżył
niezidentyfikowany przedmiot przypominający wiatrak. Zaopatrzony jest w długą stułę, co jest
charakterystyczne dla tego regionu. Po niedawnej renowacji rzeźba ma
polichromie w żywych kolorach. Przednia ściana
kapliczki otwarta, ścianki robią wrażenie rozsuwanych drzwi
-
Zadębce
(gm. Trzeszczany, pow. Hrubieszów): drewniana ludowa figura Jana N.
z długim krzyżem w rękach i długiej stule na szyi
-
Kryłów (gm. Mircze, pow. Hrubieszów,
): kamienna rokokowa rzeźba św. Jana
Nepomucena z drugiej połowy XVIII wieku, usytuowana przy dawnym
rynku i pozostałościach murów klasztoru Ojców Reformatów. Figura na postumencie i cokole, pokrytym ornamentem
rokokowym, ze spływami wolutowymi po bokach. Bardzo ładnie,
płaszczyznowo cięte szaty. Lewą rękę i dolną część krzyża uszkodzili ponoć
strzałami UPowcy (uwaga: doniesienia M.S. sugerowały istnienie w
Kryłowie jeszcze kapliczki nepomuckiej, ale dwie wizje lokalne (Teo P.
2008, Pietrosul 2011) połączone z odpytywaniem
tubylców dały wynik negatywny)
|














 |
|
uwaga: obiekty z miejscowości:
Malice,
Annopol,
Moroczyn,
Radostów,
Stara Wieś,
Oszczów,
Kościaszyn,
Żniatyń,
Horodło
leżące w gminach Hrubieszów, Werbkowice, Mircze,
Dołhobyczów i Horodło powiatu hrubieszowskiego
znajdziecie na stronie Nepomuków dawnego województwa bełzkiego (zobacz >>) |



























 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
  |
Część dzisiejszego powiatu zamojskiego
należąca do Ziemi Chełmskiej (dawniej powiat krasnystawski)
(34 + 11)
Zamość leżał już w Ziemi Chełmskiej woj. ruskiego, tuż przy granicy z woj. bełzkim (>>), która przebiegała za wsią Szopinek, dziś przedmieściu miasta.
Razem z wołością szczebrzeską należał do dawnego powiatu krasnystawskiego,
który był sporo większy niż obecny (zobacz wyżej). Obiekty
nepomuckie z północno-zachodniej części dzisiejszego powiatu notuję
więc w tym miejscu.
W Ordynacji i na Roztoczu kult św. Jana
Nepomucena datuje się bardzo wcześnie. Wydaje się, iż zaraz po
Śląsku i Pomorzu na tym obszarze mamy do czynienia z najstarszym,
tak intensywnie rozwijającym się kultem świętego na ziemiach
polskich. Ordynaci mieli sentyment do Naszego Ulubionego Świętego, a
początki kultu wiązać należy z osobą
Tomasza Antoniego Zamoyskiego (>>).
W okresie intensyfikacji kultu,
poprzedzającym kanonizację, przebywał on bowiem w Legnicy (od 1726
roku), jako student
Akademii Rycerskiej, a następnie w Pradze, gdzie pobierał nauki
prywatne z architektury (P. Kondraciuk "Roztoczański patron"). Nie mógł nie zetknąć się wówczas z bogatą
ikonografią tworzoną w związku z przygotowywaniem procesu
kanonizacyjnego. Był też zapewne słuchaczem kazań o świętym i
uczestnikiem nabożeństw odprawianych ku jego czci. Jest wielce
prawdopodobnym, że brał udział również w samych uroczystościach
kanonizacyjnych, które powtórzone zostały w Pradze 9 października
1729 roku, po oficjalnej kanonizacji w Rzymie na
Lateranie. Tomaszowi, podczas pobytu w Pradze, udało się wyleczyć z
ciężkiej choroby "poleciwszy się intercessyi S. Jana Nepomucena”
(St. Duńczewski, Herbarz, 1757). Od tego czasu młody Zamoyski darzył
świętego szczególnym nabożeństwem. Po powrocie do Zamościa od roku 1735 objął rządy w
ordynacji jako VI Ordynat. W roku 1736 ożenił się z Marianną Łubieńską, która w roku
następnym zmarła w kilka dni po porodzie wraz z synem pary, Janem
Nepomucenem Antonim, nazwanym tak oczywiście na pamiątkę świętego,
któremu ojciec zawdzięczał zdrowie. Ożeniony powtórnie z Anielą Teresą Michowską
doczekał się w końcu 1747 roku upragnionego potomka, Klemensa Józefa
Antoniego Jana Nepomucena Adama.
Możemy przypuszczać, że po tragicznych doświadczeniach
poprzedniego małżeństwa para ordynacka zanosiła modły za
pośrednictwem św. Jana Nepomucena o szczęśliwe rozwiązanie. Po
szczęśliwych narodzinach syna mają miejsce w dobrach ordynacji
liczne fundacje wotywne ku czci św. Jana Nepomucena (kościoły,
kaplice, ołtarze, figury i obrazy w miejscowościach Zamczysko,
Zwierzyniec, Zamość, Krzeszów, Turobin, Kraśnik, Tomaszów Lubelski,
Potok Górny, Krzeszów, Turobin, Goraj). Niemal
wszystkie powstałe wówczas kościoły, kaplice i ołtarze noszące patrocinium tego świętego wzniesione zostały z inicjatywy ordynata i
jego małżonki. Fundatorzy sprowadzili też relikwie
(>>) Jana N. do
katedry zamojskiej (1802) i fundowali nabożeństwa godzinkowe ze
śpiewami litanii ku czci JN przez studentów Akademii Zamojskiej. Jan
Nepomucen wespół z Janem Kantym byli, jako święci doktorzy,
nieoficjalnymi patronami tej uczelni, a przed jej gmachem stały
posągi obu świętych (przed 1771). Stwierdzić można ponadto, że Tomasz
Antoni był dostarczycielem wzorców ikonograficznych, z którymi
zetknął się w Pradze, Rzymie i Niemczech, a które posłużyły przy
tworzeniu wizerunków JN na terenie ordynacji, wyznaczając wzorce
artystyczne na następne 200 lat. Ważny ośrodek jego kultu istniał
też w nieodległych Fajsławicach, położonych już w woj. lubelskim.
Tabela z wizytacji diecezjalnej 1792 roku donosi o istnieniu Bractwa
św. Jana Nepomucena na tych terenach.
Jak ustaliła Agnieszka Szykuła-Żygawska, pierwsze ślady obecności
kultu św. Jana Nepomucena w Ordynacji Zamojskiej pochodzą z końca
grudnia 1725 roku, a więc cztery lata przez kanonizacją, i dotyczą
figury "za groblą szczebrzeską" z Zamościa (nominalnie już
w Ziemi Chełmskiej Ruskiego).
Już dwa lata później małżeństwo Sebastiana i Anny Łysiaków
postanowiło ochrzcić imieniem Jan Nepomucen swego syna, a nie
udałoby się to bez poparcia (czy inspiracji?) katedry zamojskiej,
oficjalnej świątyni Zamoyskich. Szczególnym nabożeństwem otaczali
Jana N. kolejni ordynaci, bracia Tomasza Antoniego - Jan Jakub
(fundator figur w Łabuniach i nieistniejących w Zamościu i
Niedzieliskach) i Andrzej Zamoyscy.
-
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): za Bramą Szczebrzeską, na grobli mniejszej jadąc
do Szczebrzeszyna, na rozstajach drogi do Szczebrzeszyna i lokalnej
drogi za stawem, pod dużym drzewem, koło młyna i mostu zwanego wtedy
"przy świętym Janie", stała niegdyś niezachowana do naszych czasów
kamienna figura Jana N., której wykonanie ordynat Jan Jakub Zamoyski
(brat Tomasza Antoniego) zlecił w roku 1777 Johanowi Gottlibmajerowi
(Gotlibmajerowi), twórcy figur JN w nieodległych Łabuniach w woj. bełzkim (>>)
i Niedzieliskach (również niezachowana). Z nieznanych powodów
zamówienie zostało wykonane tylko częściowo i figura na cztery lata
utknęła w ogrodzie przy pałacu Zamoyskich w mieście. W sierpniu 1782 miejscowy rzeźbiarz Ignacy Burczyński
przejął to zamówienie, wykończył (poprawił?) rzeźbę i ustawił
ja na grobli, za co zainkasował 108 zł. Jest widoczna na akwareli
Michała Stachowicza "Oblężenie Zamościa" z roku 1809 i na opartym na
niej miedziorycie Sebastiana Langera. Nie znam dalszych losów tej figury.
W mocno niejasny sposób figurę tę łączy się (utożsamia? zastąpiła tę
starszą? została dokończona?) z najstarszą figurą JN w Ordynacji,
pochodzącą z roku 1725 albo tuż przed ta datą. Była ona
odnotowana przy okazji opisu konduktu pogrzebowego V ordynata
Tomasza Józefa, którego trasa wiodła w grudniu 1725 ze Zwierzyńca do
Zamościa
-
-/¿
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ): w kolegiacie zamojskiej, w dawnej
kaplicy św. Kazimierza, ordynat Tomasz Antoni Zamoyski ufundował
w połowie XVIII wieku stiukowy ołtarz z malowanym wizerunkiem
Jana N. Ołtarz ten był marmoryzowany, zaś cała
kaplica otrzymała polichromię. Na cześć
świętego zmieniono także wówczas wezwanie kaplicy na św. Jana
Nepomucena (około 1747). W latach 70. XVIII wieku była ona
bardzo zaniedbana i na polecenie ks. kapelana Kajetana
Derberdasiewicza usunięto z niej ołtarz JN, po którym słuch
zaginął
-
-
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ):
w roku 1803
nastąpiła kolejna przebudowa kaplicy d. św. Kazimierza, a potem
Jana Nepomucana (zobacz wyżej), połączona z kolejną zmianą wezwania na Matki Bożej Odwachowskiej.
Jej wizerunek był niegdyś zasłaniany obrazem św. Jana
Nepomucena, malowanym w 1805 roku przez malarza i rzeźbiarza
zamojskiego Jakuba Bobrowskiego (? - 1814), za
wynagrodzeniem 76 zł (por.
"Inwentarz Fundi Instructi Kościoła Kolegiaty Zamojskiej
1880", s.10 - kopia w Archiwum Katedry Zamojskiej). Malowidło to
ta nie zachowało się
-
-
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ): w kolegiacie zamojskiej, w tej samej kaplicy MB Odwachowskiej
(dawnej JN, zobacz wyżej) wspomnieniem po poprzednim patronie
kaplicy była figura św. Jana
Nepomucena, powstała przez przerobienie w 1805 roku przez tego
samego malarza i rzeźbiarza zamojskiego Jakuba Bobrowskiego (za
wynagrodzeniem 44 zł) starej zniszczonej figury ołtarzowej św.
Marii Magdaleny na Jana Nepomucena. Inna rzeźba, żołnierza,
stała się Florianem. Figury te nie zachowały się
-
-/¿
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ):
przed rokiem 1802 do kolegiaty zamojskiej pozyskano relikwie
(>>) Jana N. Umieszczono je w ołtarzu NMP Różańcowej "w
trumnie
mosiężney w kształcie wieży"
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): na dzwonnicy katedry w Zamościu
Michał S. wypatrzył barokowego drewnianego Jana N. z XVIII wieku. Jego zdjęcie jest już niestety archiwalne - po 2005 roku figura utraciła głowę
-
-
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ): w połowie XVIII wieku wzniesiono ogrodzenie wokół
kolegiaty zamojskiej, w którym umieszczono 33 rzeźbione postaci
apostołów i świętych. Wśród tych figur była, ustawiona tam w roku
1749, statua św. Jana Nepomucena.
Ogrodzenie to zostało w latach 20. XIX wieku rozebrane i dalsze losy
rzeźb są nieznane
-
-/¿
Zamość (gm.
i pow. Zamość, ):
przed rokiem 1771 przed Akademią Zamojską umieszczono rzeźby jej
nieoficjalnych patronów, świętych doktorów Jana Nepomucena i Jana
Kantego. Ogrodzone były ozdobną drewnianą balustradą na
podmurówce. Dalsze losy
rzeźb są nieznane
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): na
skrzyżowaniu ulic Listopadowej i Lwowskiej stoi kamienny pomalowany na czerwono-biało Jan
N. na takimż cokole, z roku 1850. Na nim inskrypcja łacińska, która jest identyczna z tą z cokołu Jana nr 1 na Moście Karola w Pradze:
"DIVO IOANNI NEPOMUCENO ANNO MCCCLXXXIII EX HOC PONTE DEIECTO EREXIT MATHIAS LB DE WUNSCHWITZ ANNO MDCLXXXIII",
powtarzając nawet jej błędy (złą datę śmieci Jana). Jako
jeden z pierwszych (razem z tym z Kalinowic, zobacz niżej)
otrzymał palmę i inny sposób wiązania rokiety. Możliwe jest, na
co wskazują podobieństwa stylistyczne, że rzeźby z Zamościa,
Łukowej, Kalinowic pochodzą z tego samego warsztatu (nad: ruckus)
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): Muzeum Okręgowe przechowuje ludową figurę Jana N. z XIX wieku z drewna lipowego. Mocno zniszczona,
głowa zapewne przymocowana do tułowia po urwaniu, brak rąk
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): Muzeum Okręgowe przechowuje ludową figurę
Jana N. z XIX wieku, z drewna lipowego, polichromowaną, o nieco zbyt
dużej głowie i zbyt małym birecie. Brak lewej dłoni
-
Zamość (gm. i pow. Zamość, ): Muzeum Okręgowe przechowuje ludowy
ołtarzyk skrzynkowy z Tarnogrodu, z XIX wieku. Płaskorzeźbiony
wizerunek Jana N. znajduje się na zasuwce (podpisano go: "S. IAN"), nad
nim Trójca Święta, po bokach śśw. Katarzyna Aleksandryjska i
Rozalia. Polichromowane drewno lipowe
-
Zwódne
(gm. i pow. Zamość): na granicy ze wsią Żdżanów stoi kamienna polichromowana figura Jana N. z
1907 roku, na cokole, z długą zieloną stułą zwisającą z szyi (motyw
zapoczątkowany figurą z kolumny w Zwierzyńcu). Na
cokole obrazek MB i wezwanie do Niej. Zaliczam ją do grupy niemal
identycznych figur nazwanej roboczo "carską", jako że powstały po
ukazie tolerancyjnym cara Mikołaja II z roku 1905 (Zwódne, Bodaczów,
Hedwiżyn-Panasówka, Sitaniec Kolonia, Janówka Wschodnia, Huszczka
Duża), wykonanych
być może przez jednego rzeźbiarza bądź warsztat
-
Pniówek (gm.
i pow. Zamość): bardzo ładny barokowy XVIII-wieczny kamienny Jan w silnym
kontrapoście, w birecie, z krzyżem, na profilowanym cokole,
dodanym wtórnie, co wskazuje, że figura mogła [pierwotnie
rezydować w innym miejscu.
Pomalowany na biało, włosy czarne, twarz, ręce i krzyż brązowe.
Ładne szaty robią wrażenie sztywnych, jakby krochmalonych. Nieco
podobna do obiektu w Sułowie, przy ujściu Poru do Wieprza
-
Pniówek (gm.
i pow. Zamość): drugi tutejszy Jan N. jest również kamienny i
pobielony, znacznie późniejszy od pierwszego (1866 rok) i znacznie bardziej
prymitywny, o wyraźnych cechach ludowych, statyczny w wyrazie i ożywia go tylko gwiaździsta
aureola. Cokół wyróżnia głęboka półokrągła wnęka
-
Majdan Sitaniecki (gm.
i pow. Zamość): przydrożna kapliczka z dwuspadowym daszkiem, z drewnianą
ludową polichromowaną figurą Jana N. nawiązującą do tutejszych kamiennych figur
z XIX wieku. W aureoli i z palmą, za to bez zarostu (!) i ze
zdobionym rąbkiem komży (uwaga: potwierdzić brak innego Jana, przydrożnej figury)
-
Sitaniec Kolonia (gm.
i pow. Zamość): znajduje się tu kamienna polichromowana (biel i
czerń) figura
Jana N. z 1907 roku, ustawiona na dwuczłonowym cokole, z długą
rozszerzaną na końcach stułą na szyi (motyw zapoczątkowany
figurą z kolumny w Zwierzyńcu). Zaliczam ją do grupy niemal
identycznych figur nazwanej roboczo "carską", jako że powstały
po ukazie tolerancyjnym cara Mikołaja II z roku 1905 (Zwódne,
Bodaczów, Hedwiżyn-Panasówka, Sitaniec Kolonia, Janówka
Wschodnia, Huszczka Duża), wykonanych być może przez jednego rzeźbiarza bądź
warsztat
-
Kalinowice (gm.
i pow. Zamość, ): kamienny barokowo-ludowy Jan
N. z początku XIX wieku stojący na kolumnie. Jako jeden z pierwszych (razem z tym z Zamościa z ul.
Lwowskiej, zobacz wyżej) otrzymał palmę i inny sposób wiązania
rokiety. Możliwe jest, na co wskazują podobieństwa stylistyczne,
że rzeźby z Zamościa, Łukowej i ta z Kalinowic pochodzą z tego
samego warsztatu. W ostatnim czasie (2011?) wyprostowano
przechyloną kolumnę i odrestaurowano figurę (nad: ruckus)
-
Wólka Panieńska
(gm. i pow. Zamość): słupowa murowana kapliczka ze znacznie
zniszczoną, piękną drewnianą rzeźbą św. Jana Nepomucena (nad: Pietrosul)
-
-
Wólka Wieprzecka
(gm. i pow. Zamość, ): drewniana
domkowa kapliczka ponepomucka
malowana na niebiesko, nie ma w niej już figury Jana N. (nad: Pietrosul)
-
Gruszka
Duża (gm.
Nielisz, pow. Zamość): kamienna bielona figura Jana N.
umieszczona, być może wtórnie, na ciekawym cokole
(coś w rodzaju głowicy ustawionej na płaskiej płycie) w drewnianej
przydrożnej kapliczce z XIX wieku
-
Złojec
(gm. Nielisz, pow. Zamość): bielona XVIII-wieczna figura Jana N. na masywnym
postumencie na kopcu wśród drzew, przy mostku na prawym brzegu
Łabuńki (nad: Pietrosul)
-
Sułówek (gm.
Sułów, pow. Zamość):
przy moście na Porze i jego ujściu do Wieprza, wśród łąk i
rozlewisk i pod starymi drzewami, stoi kamienna barokowo-ludowa
figura Jana N. z przełomu XVIII i XIX wieku, polichromowana,
trzymająca oburącz duży krzyż, umieszczona na masywnym, zapewne
wtórnym cokole
Wołość szczebrzeska, która w końcu wieku XIV
została nadana Dymitrowi z Goraja na prawie feudalnym, do rozbiorów funkcjonowała jako zaliczany do Ziemi Chełmskiej prywatny powiat szczebrzeski,
wyłączony spod jurysdykcji państwowej i tylko formalnie wchodzący w
skład powiatu krasnostawskiego, a faktycznie odróżniany od niego
-
Szczebrzeszyn (gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość):
przy ul. Partyzantów (Wygon) drewniany i polichromowany Jan N. w kapliczce brogowej
z XIX wieku, bardzo ekspresyjny lecz pozbawiony już dziś
atrybutów, zapewne XVIII-wieczna barokowa rzeźba ołtarzowa
pochodząca z któregoś z kościołów.
Z powstaniem tej kapliczki
związana jest legenda mówiąca, że w małej wiosce o nazwie Doroszenki
żyła pewna rodzina, w której urodziło się kalekie dziecko. Chodziło ono na
kolanach i rękach, a nogi miało stale owinięte szmatami. Pomimo swej
ułomności Pan Bóg obdarzył je talentem rzeźbiarza. Był to czas
rozbiorów Polski. Ludzie często się gromadzili w domach by
dyskutować o wydarzeniach, a gdy się rozchodzili po każdym spotkaniu
powtarzali sobie: "bądź jak św. Jan Nepomucen, a unikniesz
zdrady". Młody kaleka zapewne wielokrotnie słyszał o św. Janie
Nepomucenie i wyobrażał sobie jego postać, dlatego postanowił
wyrzeźbić figurę świętego Jana taką, jaką sobie wyobrażał.
Wyrzeźbioną figurę umieszczono w nowo wybudowanej małej kapliczce na
rozstaju dróg w Szperówce. Okazało się, że przechodzący obok
kapliczki ludzie przypominali sobie przyrzeczenia, a żegnając się
odpędzali złe myśli. Kaleka był zadowolony ze swojej rzeźby, a
ponieważ ze ściętej lipy pozostało jeszcze wiele materiału ~
postanowił wyrzeźbić jeszcze jedną figurę św. Jana Nepomucena, ale
nie wiedział jeszcze gdzie mógłby ją umieścić. Był to wówczas okres
zaboru rosyjskiego, a władzę duszpasterską sprawował Pop o nazwisku
Tracz, który zmuszał Polaków wyznania rzymsko ~ katolickiego do
chodzenia na nabożeństwa do cerkwi. W owym też czasie z kościoła
farnego wyszła z księdzem grupa ludzi niosąc krzyż, a zgodnie z
polską tradycją był to dzień "poświęcenia pól", wśród tych ludzi
szedł rolnik niosący pod pachą drewniany niepomalowany krzyż, gdy
ludzie ci doszli do rozstaju dróg na Wygonie ~ dołączyli do nich
mieszkańcy Wygonu. Wszyscy stanęli tam gdzie był suchszy kawałek
drogi, wokół widniały bajora wody po ostatniej burzy, wówczas
zebrani odśpiewali kilka nabożnych pieśni i odmówili litanię do
Matki Bożej Loretańskiej, a ksiądz umoczywszy w święconej wodzie
kropidło przeszedł brzegiem błotnistej drogi i pokropił widniejące
po obu stronach drogi pola. Następnie wbito w ziemię, obok innych
krzyży z poprzednich lat, niesiony przez rolnika drewniany krzyż.
Gdy szykowano się do odejścia, jeden z rolników ze Szperówki
powiadomił księdza, że jego kaleki syn wyrzeźbił dwie figury św.
Jana Nepomucena. Jedną umieszczono w zrobionej drewnianej kapliczce
na Szperówce, a druga figura jest wolna. Jeżeli mieszkańcy Wygonu
wybudują kapliczkę to jego syn ofiaruje tą drugą figurę jako dar dla
mieszkańców Wygonu. Wtedy poświęcane krzyże nie wbijano by w ziemię,
tylko umieszczano w kapliczce. Ksiądz objaśnił zebranym, że w
zaborze rosyjskim wszelkie budowy nowych obiektów, a nawet naprawa
starych jest zabroniona. Jako przykład przytoczył zdarzenie, kiedy
to Pilip Tomasz chciał na chałupie naprawić dach, a zobaczył to
znajomy Wachmajster ~ komendant ruskich strażników i zamknął go na
tydzień w Kozie (areszcie); fachowcy przez ten czas zrobili nowy
dach. Po tych słowach wystąpił ojciec Czuka Marcina - stary bednarz
- i powiedział, że potrafi obejść ruskie prawo, oznajmiając, że
kapliczka będzie stała. Rolnik szperówiecki poprosił księdza o
poświęcenie ich kapliczki na Szperówce, zobowiązując się do
przysłania po księdza konie z wozem. Ksiądz zaintonował pieśń ''Pod
Twą obronę Ojcze na Niebie ...'' i grupa ludzi wraz z księdzem
wróciła do kościoła. Po miesiącu do księdza proboszcza zgłosił się
Marcin Czuk z prośbą o poświęcenie kapliczki św. Jana Nepomucena na
Wygonie. Ksiądz nie dawał wiary i zapytał jak to zrobili? On
wyjaśnił księdzu, że dogadali się z Doroszewskim i ze Szperówki on
przywiózł rzeźbę do niego. Wówczas Marcin Czuk wraz ze swym ojcem i
braćmi ~ Stachem i Władkiem - zbudowali na swoim podwórku w czterech
częściach kapliczkę, osobno zaś dach. Żelazny krzyż, który umieścili
na dachu kapliczki wykonał kowal ~ Hejno Leonard. Gdy kapliczka była
gotowa powiadomili mężczyzn z Wygonu i w ciągu jednej nocy postawili
kapliczkę w sadzie Pana Józefa Poździka za jego zgodą, jak najbliżej
ulicy Frampolskiej. Do rana kapliczka była nawet wybielona wewnątrz
i na zewnątrz tak, iż trudno było rozpoznać czy kapliczka jest nowa,
czy tylko odnowiona. Ksiądz obiecał wówczas, że przy najbliższej
sposobności, by się to rosyjskiej władzy nie rzucało w oczy,
kapliczkę św. Jana poświęci. Od tamtej pory kapliczka uważa się za
opiekuna mieszkańców Wygonu. Kapliczkę postawiono na rozstajnych
drogach; jedna z nich, zwana ''Traktem'', prowadziła w kierunku
Goraja, druga zaś w kierunku Turobina. Jedna droga nazywała się
Gorajska, a druga Turobińska. Drogi te były bardzo niebezpieczne
przez to, że wiodły przez lasy, pagórki, wąwozy, nie brakowało też
niebezpiecznych zjazdów i czających się bandytów przez co zdarzały
się napaści i morderstwa (''Żyda dół''). Jednym z takich słynnych
bandytów w przeszłości był ''Mucha'', a w czasie II wojny światowej
- ''Szpuga''. Dlatego podróżujący tymi drogami modlili się w tej
kapliczce o szczęśliwą podróż. W kapliczce czasami nocował biedny
człowiek ''dziad'', który nie miał się gdzie podziać na noc. Drogi
dawniej nie były wybrukowane, a po opadach robiły się błotniste,
przez co ludzie idący do miasta i kościoła zmuszeni byli iść boso,
niosąc swoje ciżmy (buty) w ręku lub koszyku. Przy kapliczce była
ławka, a w bajorku obok myto nogi i zakładano obuwie, w ten sposób
czysto i elegancko ubrani podążali w kierunku miasta. Ludzie zżyli
się z tą kapliczką uważając ją za świętość. Przez dziesiątki lat
kapliczką opiekowała się Pani Czukowa - matka szewca, a po jej
śmierci opiekę nad kapliczką przejęła Pani Sobolewska, która
zorganizowała także remont tej kapliczki. Wymiany dachu na blaszany
podjął się Pan Czochra. Część materiałów dała Państwowa Straż
Pożarna (Pan Samulak). Zadbano również o figurę św. Jana Nepomucena,
która została zakonserwowana przez Pana Chmurę. Przy remoncie
kapliczki pracowali także Andrzej i Zenon Hejno, zaś przy wykonaniu
podmurówki Sobolewscy i Jurczykowski. Znaleźli się także przeciwnicy
istnienia tej kapliczki, ale dzięki zaangażowaniu wielu osób
kapliczka z figurą św. Jana Nepomucena przetrwała i istnieje do
dziś, podobnie jak kapliczka w Szperówce (tekst ze stron
Szczebrzeszyn on-line)
-
Szczebrzeszyn (gm.
Szczebrzeszyn, pow. Zamość, ):
na tutejszym starym cmentarzu kamienną rzeźbę Jana N. wykorzystano jako
nagrobek rodziny Koczyków i Flisów. Koniec XIX lub początek XX
wieku. Jan jest krępy, statyczny, ze stułą i krzyżem, w czapce
-
Szczebrzeszyn
(gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość, ): drugi Nepomuk na cmentarzu to
krępa kamienna figura na grobie Jana Matyja (zm. 2 stycznia 1922
r.), ukryta pod lipą (nad: Pietrosul, rozocze.it.home.pl)
-
Szczebrzeszyn
(gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość, ): obraz z wizerunkiem Jana N. na
zasuwie w bocznym ołtarzu w kościele św. Katarzyny. Jan ma
aureole i krzyż z palmą, w tle most ze sceną Topienia (nad: Pietrosul,
rozocze.it.home.pl)
-
Szczebrzeszyn-Szperówka (gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość):
w Szperówce Dolnej, zwanej przez mieszkańców Doroszewszczyzną, stoi skromna drewniana kapliczka z drewnianą
figurą Jana N., nawiązującej do tradycji rzeźby rokokowej Według tradycji
wyrzeźbiona przez tego samego twórcę co rzeźba na Wygonie (patrz
wyżej). Jeden z najbardziej uroczych Nepomuków jakie daje się znaleźć.
W kępie drzew w pięknym krajobrazie niebieski domek kapliczki z
otworem zamkniętym płotkiem, a wewnątrz naiwnie malowana
ludowo-barokowa figura z początku XIX wieku ozdobiona sztucznymi kwiatami (uwaga: moi
Łowcy Nepomuków dostarczyli niezależnie od siebie zdjęcia tego
samego Jana z dwoma różnymi lokalizacjami. Długo obecny w tym
spisie Jan z Rozłop okazał się tożsamy z tym ze Szperówki)
-
Niedzieliska (gm.
Szczebrzeszyn, pow. Zamość): kamienna przydrożna bielona
figura Jana N. z początku XX wieku, na cokole
-
-
Niedzieliska
(gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość): nieistniejąca kamienna przydrożna figura
Jana N., której wykonanie Jan Jakub Zamoyski (brat Tomasza
Antoniego) zlecił w roku 1777 Johanowi Gottlibmajerowi (Gotlibmajerowi)
- twórcy figury w nieodległych Łabuniach w woj. bełzkim (>>) i w
Zamościu (również niezachowana, zobacz wyżej). Kosztowała 136
ówczesnych złotych, nie jest znana jej dokładna lokalizacja
-
Brody Duże (gm.
Szczebrzeszyn, pow. Zamość): na cokole z wnęką i malunkami
ustawiono kamienną figurę Jana N. z 1906 roku
-
Dzierążnia (gm.
Szczebrzeszyn, pow. Zamość): na tutejszym cmentarzu kamienną
polichromowaną figurę Jana N. wykorzystano, być może wtórnie, jako
nagrobek rodziny Gromków, umieszczając na cokole nazwiska i daty
zmarłych z tej rodziny. I połowa XX wieku
-
Bodaczów (gm.
Szczebrzeszyn, pow. Zamość, ): tuż przed tablicą końca miejscowości,
na granicy z Wielączą, za płotem prywatnej posesji, stoi kamienna polichromowana figura Jana N.
z roku 1907, na cokole z napisem fundacyjnym (FUNDATORZY / JAN / SYNY / WOJCIEH / PAWEŁ / STANISŁAW / MICHAŁ / ORDYŃCY / 1907. R.),
z długą niebieską stułą zwisającą z szyi (motyw zapoczątkowany
figurą z kolumny w Zwierzyńcu). Na froncie cokołu napis: "ŚW JANIE MÓDL SIE ZA NAMI".
Zaliczam ją do grupy niemal identycznych figur nazwanej roboczo
"carską", jako że powstały po ukazie tolerancyjnym cara Mikołaja II
z roku 1905 (Zwódne, Bodaczów, Hedwiżyn-Panasówka, Sitaniec Kolonia,
Janówka Wschodnia, Huszczka Duża), wykonanych być może przez jednego rzeźbiarza
bądź warsztat
-
-
Bodaczów
(gm. Szczebrzeszyn, pow. Zamość): drewniana figura Jana N. z XIX
wieku, nawiązująca do tradycji rzeźby rokokowej, rezydowała w
kapliczce. Już nie rezyduje, nie znam jej losów
-
Zwierzyniec (gm. Zwierzyniec, pow. Zamość, ): w
Spotkaniach z
Zabytkami (Marzec 2000)
znalazł się artykuł Ireneusza Kasprzysiaka o kaplicy nepomuckiej (1741-1747) posadowionej na
wyspie na stawie pałacowym.
Barokowa budowla jest oczywiście, jak wszystko w tych stronach,
fundacji Zamoyskich, a konkretnie Tomasza Antoniego Zamoyskiego. Ordynat
ten również połknął bakcyla nepomuckiego. Nie tylko fundował
kaplicę, ale jednemu z synów dał na imię Jan Nepomucen. Budowę
nadzorowała żona ordynata, Teresa Aniela z Michowskich, znana z
hojności fundatorka wielu świątyń. Tę projektował architekt
Andrzej Bem, budował Jan Columbani. Jest to jeden z tych
obiektów, gdzie każdy Łowca Nepomuków dotrzeć musi!
-
Zwierzyniec
(gm. Zwierzyniec, pow. Zamość, ): wewnątrz kaplicy na wodzie Jana
N. można zobaczyć na malowidłach. Autorem polichromii we wnętrzu
jest Łukasz Smuglewicz (ojciec Franciszka) w roku 1749.
Polichromia ta została odkryta spod późniejszych przemalowań w
roku 1961. Iluzjonistyczny ołtarz namalowany jest na ścianie
prezbiterium - tam znajdziecie stojącego przy ołtarzu Jana
wpatrzonego w trzymany w prawej ręce krucyfiks. Na bocznych
ścianach kaplicy postacie kobiet symbolizują cnoty Świętego:
wiara dźwigająca kolumnę (stałość i siła), tajemnica z kluczem i
zapieczętowanym listem (powaga sakramentu spowiedzi)
-
Zwierzyniec
(gm. Zwierzyniec, pow. Zamość, ): portret Jana N. znajduje się również
na plafonie zdewastowanym przez konserwatorów. Autor ten sam -
Łukasz Smuglewicz, 1749. Jest to scena apoteozy Jana na plafonie
kaplicy. Jan unosi się na chmurkach, wokół lata szóstka
aniołków, z których jeden trzyma palec na ustach, a inny dzierży
klucze. W części nadołtarzowej wyobrażono inna grupę aniołów -
jeden trzyma kotwicę jako symbol wiary, drugi palmę - znak
męczeństwa. U ich stóp na chmurce zawisł biret kanonika
-
Zwierzyniec (gm.
Zwierzyniec, pow. Zamość, ): w prawej kruchcie kaplicy na wodzie
zobaczyć można zawieszony na ścianie obraz przedstawiający Jana
N., ze stułą na szyi, na tle mostu, w ramie stylizowanej na baldachim zwieńczony
koroną z krzyżem (nad: I.M.)
-
Zwierzyniec (gm.
Zwierzyniec, pow. Zamość, ): w prawej kruchcie kaplicy na wodzie
zobaczyć można zawieszony na ścianie obraz przedstawiający Jana
N., utrzymany w brązowej tonacji, bez ramy. W tle niewyraźnie
majaczy most (nad: I.M.)
-
Zwierzyniec
(gm. Zwierzyniec, pow. Zamość): kamienny przysadzisty
polichromowany Jan N. na różowej wysokiej kolumnie, 1856 rok
(nad: ruckus). Jest to praca niezłego rzeźbiarza, która
wprowadza - po raz pierwszy na tych terenach - nowe elementy
takie jak kanonickie dystynktorium zawieszone pod mucetem oraz
długą aż do koronki komży stułę. Zwłaszcza ten ostatni motyw
będzie potem powielany w późniejszych wizerunkach Świętego.
Obiekt zdradza podobieństwo do Jana z Wożuczyna-Kolonii
(województwo bełzkie >>), w 2010 lub
2011 roku został odnowiony zyskując jasną barwę i metalową
aureolę z pięcioma gwiazdami
-
Wywłoczka
(gm. Zwierzyniec, pow. Zamość): na krańcu wsi, tuż przy granicy
ze Zwierzyńcem, stoi drewniana przydrożna kapliczka z figurą
Jana N. Drewno kapliczki nie jest stare, lecz pewnie powtarza
ona kształt poprzedniczki, bo figura, też drewniana, pochodzi z
XIX wieku. Rzeźba nawiązuje do tutejszych kamiennych figur z XIX
wieku
-
Gorajec-Stara Wieś
(gm. Radecznica, pow. Zamość): w drewnianej kapliczce krytej
gontem jest figura Jana N. w stylu ludowym, polichromowana, z wielkimi dłońmi,
wykonana w roku 2006 przez rzeźbiarza ludowego Ryszarda Sobaszka
z Biłgoraja wzorowaną na barokowej figurę św. Jana do
zabytkowej
kapliczki w Gorajcu, która zastąpiła starszą, skradzioną (>>) (nad: Pietrosul)
-
-
Gorajec-Stara Wieś
(gm. Radecznica, pow. Zamość): była tu stara barokowa figura
Jana N., została skradziona (>>) i zastąpiona
nową
-
Gruszka Zaporska
(gm. Radecznica, pow. Zamość): klasyczna drewniana kapliczka
otwarta od frontu, z płotkiem zagradzającym wejście. Wewnątrz
piękny mimo zniszczenia Nepomuk w stylu barokowo-ludowym z
resztkami malowania, nawiązujący do tradycji rzeźby rokokowej. Całość bardzo malownicza.
XIX wiek (nad: Pietrosul)
-
Podborcze
(gm. Radecznica, pow. Zamość): kamienna figura Jana N. na cokole
z niewielką wnęką. Statyczna rzeźba z 1911 roku, mocno
skorodowana i pobielona, z metalowym krzyżem i stułą. Stan
zachowania każe być ostrożnym co do identyfikacji, lecz
podobieństwo do innych nieodległych Nepomuków zdaje się
potwierdzać jej nepomucka tożsamość (nad: Pietrosul)
|



































 |
|
 |
|